Κύριε διευθυντά
Στις 8 Μαΐου είναι η επέτειος της VE day (Victory in Europe), όπως ονόμασε ο Τσώρτσιλ την άνευ όρων συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας το 1945. Εχουν ενδιαφέρον οι ιστορίες του πολέμου όχι μόνο στα μέτωπα, αλλά και στα μετόπισθεν.
Φεύγοντας οι Γερμανοί από την Εσθονία το ’44, επέστρεψαν οι Σοβιετικοί με τους οποίους οι κάτοικοι της μικρής αυτής χώρας της Βαλτικής είχαν προηγούμενη εμπειρία. Πολλοί τότε κοίταξαν να φύγουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν. Η Νόρα –προσπαθώ να φανταστώ πώς θα έμοιαζε τότε στα 17 της, ξανθιά πάντως και λυγερή– με την οικογένειά της και άλλους συγχωριανούς μπήκαν σε μια βάρκα να περάσουν απέναντι στη Φινλανδία. Ο αέρας ήταν κρύος και η θάλασσα σκοτεινή. Είχαν στριμωχτεί όλοι στην κουβέρτα, ανήσυχοι για ό,τι τους επεφύλασσε το μέλλον. Μου τα περιέγραφε αυτά 60 χρόνια αργότερα στο Τορόντο όπου εγκαταστάθηκε τελικά, τουρτουρίζοντας με την ανάμνηση εκείνης της μέρας. Ηταν πια «μπασμένη» στην ηλικία, αλλά με ακμαίο χιούμορ παρά τα προβλήματα υγείας, και μου άρεσε ν’ ακούω τις ιστορίες της.
Στο ταξίδι εκείνο η Νόρα ένιωσε επείγουσα ανάγκη να ουρήσει, αλλά νεαρή κοπέλα, ντρεπόταν, πού να σταθεί, με τόσο συνωστισμό στο καΐκι. Για ενδιάμεση στάση ούτε λόγος, όταν σε κυνηγάει ο Κόκκινος Στρατός! Οταν όμως έπιασαν στεριά δεν άντεξε άλλο, έτρεξε στην ακτή και σήκωσε τα φουστάνια της μπροστά σε όλο τον κόσμο!…
Η γενιά του πολέμου έχει αποχωρήσει από το προσκήνιο, παίρνοντας μαζί τις μικρές ιστορίες της.
*Επιτάλιο Ηλείας
