Κύριε διευθυντά
Δεν επισκέφθηκε ποτέ, ως βασίλισσα, η Ελισάβετ Β΄ την Ελλάδα. Ηρθε όμως στη χώρα, στην οποία γεννήθηκε (στην Κέρκυρα) ο σύζυγός της, Φίλιππος, ο «Ελληνας πρίγκιπας», δύο χρόνια πριν διαδεχθεί στον θρόνο τον πατέρα της, Γεώργιο ΣΤ΄.
Η επίσκεψη τής επί 71 χρόνια βασίλισσας παρέμεινε πράγματι άγνωστη, όπως αναφέρθηκε στο θαυμάσιο αφιέρωμα της «Κ» στο φ. Κυριακής 19/4, αλλά ήταν γνωστή σε μένα… Εζησα ως μαθητής ένα μέρος της. Ημουν ακριβώς 10 ετών. Προσφυγόπουλο από τη Μάνη. Γεννήθηκα στο χωριό Οίτυλο (το αναφέρει ο Ομηρος στην Ιλιάδα, Ραψωδία β, στίχοι 581-585, καθώς και ο Στράβων).
Ετος 1950. Ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου. Τότε την είδα στους δρόμους της Κοκκινιάς. Αφθονα τα χειροκροτήματα για την ίδια και τον σύζυγό της. Προέρχονταν από τον κόσμο που είχε πλημμυρίσει τα πεζοδρόμια. Ανθρωποι κάθε ηλικίας. Το μεγαλύτερο μέρος, όμως, ήταν μαθητές. Του ενός και μοναδικού γυμνασίου ολόκληρης της περιοχής (Κοκκινιάς, Παλιάς Κοκκινιάς, Κορυδαλλού, Χαλκηδόνας και άλλων πέριξ δήμων), καθώς και όλων των δημοτικών σχολείων. Στους τελευταίους ήμουν και εγώ. Εκτελούσα τις εντολές των δασκάλων μας, που ακολουθούσαν πιστά τις οδηγίες της έκτακτης εγκυκλίου του υπουργείου Παιδείας: «Να χειροκροτάτε δυνατά, πολύ δυνατά, όταν περνούν μπροστά σας η Ελισάβετ και ο Φίλιππος». Ετσι και έγινε… Εκκωφαντικό το χειροκρότημα όταν εμφανίστηκε το κομβόι των πολυτελών ανοικτών αυτοκινήτων.
Η προσφυγομάνα, πολυάνθρωπη Κοκκινιά και οι γειτονικοί δήμοι αποθέωναν τη μέλλουσα βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας Ελισάβετ Β΄ και τον Φίλιππο. Είχαν εντυπωσιαστεί από τη νεότατη, κομψή και όμορφη πριγκίπισσα και τον σύζυγό της, που έμοιαζε με σταρ του Χόλιγουντ.
Το πριγκιπικό ζεύγος και οι συνοδοί τους κατευθύνθηκαν στον λόφο όπου είχε ανεγερθεί ο ναός «Ελισάβετ και Φιλίππου», όπως είχε αποφασίσει, τρία χρόνια ενωρίτερα (το 1947), ο τότε δήμαρχος της Νίκαιας, Πότης Αλμπάνης, μόλις ανακοινώθηκαν οι αρραβώνες της Διαδόχου του θρόνου με τον Δούκα του Εδιμβούργου, Φίλιππο, γιο του πρίγκιπα Ανδρέα.
Ακούγεται ίσως περίεργο αλλά δεν είναι. Ο Αλμπάνης, μικρασιατικής καταγωγής, υπηρετούσε στο Ιππικό, υπό τις διαταγές του πρίγκιπα Ανδρέα (γιου του βασιλιά της Ελλάδος, Γεωργίου Α΄), κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Και έτρεφε, όπως ο ίδιος έλεγε, ευγνωμοσύνη στο πρόσωπο του πρίγκιπα, που πέθανε σχετικά νέος (56 ετών).
Η θεμελίωση του ναού έγινε στις 20 Νοεμβρίου 1947 (την ημέρα τέλεσης του γάμου Ελισάβετ – Φιλίππου στην Αγγλία). Την ευλόγησε ο Ελληνας Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, ο πανύψηλος και όμορφος ιερωμένος, που διετέλεσε και αντιβασιλέας. Αποφεύγω αναφορές στις ευθύνες που καταλόγιζαν στον πρίγκιπα Ανδρέα για τη Μικρασιατική Καταστροφή. Εχουν επισημανθεί στη «δίκη των Εξι», που καταδικάστηκαν (και εκτελέστηκαν) ως υπεύθυνοι. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο πρίγκιπας δεν ξαναπάτησε ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα.
Τα «Θυρανοίξια» του ναού τελέστηκαν τον Νοέμβριο του 1949, δυόμισι μήνες μετά τη λήξη του καταστροφικού για τη χώρα μας, αδελφοκτόνου εμφυλίου πολέμου. Στην επιβλητική τελετή ήταν παρών ο Αγγλος γενικός πρόξενος και άλλοι επίσημοι.
*Δημοσιογράφος
