Κύριε διευθυντά
Η Ζ΄ τάξη Γυμνασίου (1953) στο Β΄ Γυμνάσιο Τρικάλων τελείωσε με μερικές αξέχαστες μαθητικές σκηνές, στις οποίες πρωταγωνιστές ήταν οι καθηγητές μας. ∆ύο από αυτές στις οποίες πρωταγωνίστησε ο (αείμνηστος) καθηγητής ∆ημήτριος Μαυρέλης είναι χαρακτηριστικές. Τον Μάιο, προς το τέλος της σχολικής χρονιάς, η ζέστη μερικές φορές είναι αφόρητη στα Τρίκαλα. Μια τέτοια πολύ ζεστή ημέρα είχαμε μάθημα Λατινικών. Ενα και μοναδικό παράθυρο υπήρχε στην αίθουσα, τοποθετημένο στην αρχή της και αμέσως δεξιά από την είσοδο. Η έδρα του καθηγητή βρισκόταν δίπλα από το παράθυρο. Τα θρανία ήταν έτσι τοποθετημένα, ώστε οι μαθητές να βλέπουν το παράθυρο και την έδρα. Ενώ ο Μαυρέλης παρέδιδε μάθημα, ένας μαθητής, ο (αείμνηστος) Μπάμπης Παπανικολάου, στο τελευταίο θρανίο στο βάθος της αίθουσας, συζητούσε με τους διπλανούς του και γελούσε.
Τον είδε ο Μαυρέλης και θυμωμένος τον πρόσταξε:
– Πέρασε έξω…
Χωρίς καμιά διαμαρτυρία ο υψηλός και μυστακοφόρος Μπάμπης βγήκε από την αίθουσα αλλά δεν εξαφανίστηκε. Στήθηκε μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο και βέβαιος ότι δεν τον έβλεπε ο Μαυρέλης, έκανε μορφασμούς και χειρονομίες που απέδιδαν ακριβέστατα και ταυτόχρονα τις κινήσεις του Μαυρέλη στην έδρα.
Κάποτε όλοι οι μαθητές της τάξεως ξεσπάσαμε σε ομαδικά γέλια.
Ο Μαυρέλης κατέβηκε από την έδρα, είδε τον Μπάμπη Παπανικολάου έξω από το παράθυρο και σωστά κατάλαβε ότι ήταν υπεύθυνος για τα γέλια μας.
Για να τον εξαφανίσει από τα μάτια μας με διέταξε (επιμελητής γαρ ων) να κλείσω τα τζάμια, αλλά και τα παντζούρια.
Σε λίγα λεπτά η ατμόσφαιρα στην αίθουσα έγινε αφόρητη και ο πληθωρικός καθηγητής μου έδωσε νέα εντολή, λέγοντας δυνατά:
– Ανοιξε, μωρέ, το παράθυρο γιατί θα σκάσουμε. Αυτά μόνον οι κομμουνισταί τα κάνουν.
Υπήκουσα και ξανάνοιξα το παράθυρο, ενώ ο Μαυρέλης πρσπαθούσε να ηρεμήσει.
Δεν πρόλαβε όμως, γιατί ο Μπάμπης άνοιξε την πόρτα, πλησίασε τον Μαυρέλη και με ύφος σοβαρό τον ρώτησε:
– Με κατηγορήσατε, κύριε καθηγητά, ότι είμαι κομμουνιστής;
Η αίθουσα σείστηκε από τις φωνές και τα γέλια.
Ετσι τελείωσε το μάθημα εκείνη την ημέρα…
ΥΓ.: Από το βιβλίο μου «Η καρυδιά με τους νουμάδες»
*Καρδιοχειρουργός
