Κύριε διευθυντά
Ημουν στην Πάρο από τη Μεγάλη Τετάρτη το πρωί έως το απόγευμα της Τρίτης του Πάσχα. ∆ύο γεγονότα μου προξένησαν την πλέον αρνητική εντύπωση: Το πρώτο αφορούσε τον σχεδόν ανύπαρκτο φωτισμό του δημοτικού δρόμου, από το τέλος της περιοχής της Νάουσας έως την περιοχή του Προδρόμου, μία απόσταση τουλάχιστον 8-10 χλμ. Το δεύτερο ήταν η συσσώρευση των απορριμμάτων στον δρόμο που ενώνει την περιοχή της Σάντα Μαρία με τον δημοτικό δρόμο Νάουσας – ∆ρυού. Η συνεχής συσσώρευση είχε ως αποτέλεσμα τη διασκόρπιση μεγάλου όγκου απορριμμάτων εκτός των κάδων του στενού αυτού δρόμου, καταλαμβάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις τμήμα του – ίσως και σε άλλες περιοχές του νησιού να υπήρξε το ίδιο πρόβλημα. Ευθύνη βέβαια για το θέμα αυτό δεν μπορώ να επιρρίψω στους δημοτικούς υπαλλήλους αποκομιδής απορριμμάτων, στην –πλέον πιθανή– περίπτωση που δεν είχαν λάβει σχετικές εντολές άνωθεν.
Είναι αυτονόητο ότι η ασφάλεια και η υγεία του τοπικού πληθυσμού και των τουριστών –ανοίγουν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, κτίζονται νέες, ανεγείρονται σπίτια και ο τουρισμός στο νησί αυξάνεται συνεχώς– προηγούνται έναντι όλων των άλλων προτεραιοτήτων.
Γιατί θα πρέπει να επισημαίνονται τα αυτονόητα;
