Κύριε διευθυντά
Διάβασα στο προχθεσινό σας φύλλο όσα ο εκλεκτός σας επιστολογράφος κ. Α. Ζαχαρόπουλος αναφέρει περί «ασθενούς φύλου». Και είναι εκλεκτός ο κ. Ζαχαρόπουλος, διότι, μαζί με αρκετούς άλλους επιστολογράφους σας (τον συνάδελφό μου κ. Τόλη π.χ.), μας μεταδίδουν γλαφυρά εικόνες και γεγονότα μιας εποχής, που οι περισσότεροι από μας τους –ας πούμε!– νεότερους, δεν έχουμε ζήσει. Είναι ο ορισμός της ζώσας παράδοσης…
Θυμάμαι πολύ καλά ότι ο καθηγητής μας της Ανατομικής Γ. Αποστολάκης, τον οποίο κυριολεκτικά τρέμαμε για την υπερβολική του αυστηρότητα, ανέφερε στο αμφιθέατρο κατά την παράδοση του σχετικού μαθήματος (Πανεπιστημιακό έτος 1958-59), ότι ο χαρακτηρισμός του γυναικείου φύλου ως «ασθενούς» οφείλεται (κατά τη γνώμη του, διότι, απ’ όσο γνωρίζω, δεν αναφέρεται γραπτώς) στην «ατέλεια» της κατασκευής των έσω γεννητικών οργάνων της γυναικός, και συγκεκριμένα στην ατελή επικοινωνία ωοθήκης-σάλπιγγος, που επιτρέπει (θεωρητικώς!) την επικοινωνία του κύτους της κοιλίας με το εξωτερικό περιβάλλον! Εάν αυτό ισχύει, ε, δεν είναι δα και τόσο φοβερό! Τουναντίον, πολλοί από μας του λεγομένου «ισχυρού και τέλειου» υποκύπτουμε συχνότατα στη γοητεία του «ασθενούς φύλου», παρά την «ατέλειά» του!
*Ιατρός
