Κύριε διευθυντά
Ο συνδικαλισμός, που προστατεύεται με το άρθρο 23 του Συντάγματος, είναι ένας σημαντικώτατος παράγων της κοινωνικής και οικονομικής ζωής μας και η λειτουργία του μπορεί να έχη σοβαρώτατες θετικές επιπτώσεις στην οικονομία και στην κοινωνία. Προστατεύει τα συμφέροντα των εργαζομένων, τους εξασφαλίζει ικανοποιητικές αμοιβές και καλύτερους όρους εργασίας γενικώς και συμβάλλει στον περιορισμό της αρνητικής για το περιβάλλον λειτουργίας μερικών παραγωγικών μονάδων με τον έλεγχό τους. Μερικές φορές, όμως, επιφέρει και σοβαρώτατα πλήγματα στην οικονομία και στην κοινωνία. Παραδείγματα καταστρεπτικών συνεπειών μερικών μορφών συνδικαλιστικής δράσης έχομε: Μεγάλης διάρκειας απεργίες που είχαν κηρυχθή για την ικανοποίηση αιτημάτων που ήσαν τελείως εκτός των δυνατοτήτων των επιχειρήσεων, κατάληψη των εγκαταστάσεών τους και παρεμπόδιση όσων ήθελαν να εργασθούν ακόμη και με τη βία, που έφθασε και στον φόνο με εμπρησμό τριών εργαζομένων, εκ των οποίων η μία γυναίκα ήταν έγκυος. Συνέπειες της αρνητικής δράσης του συνδικαλισμού ήταν το κλείσιμο μεγάλων βιομηχανικών μονάδων ή η μετεγκατάστασή τους στο εξωτερικό και η δημιουργία στρατιάς ανέργων που ο συνδικαλισμός πρέπει να προστατεύη.
Για να αποφύγουμε παρόμοια περιστατικά στο μέλλον, το εδάφιο α΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 23 του Συντάγματος πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να διαμορφωθή ως εξής:
«2. Η απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων υπό τους εξής όρους: α΄. Οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη της διοικήσεως των εργατικών σωματείων και των ενώσεων εργατικών σωματείων και οι αποφάσεις για την κήρυξη απεργίας λαμβάνονται από συνελεύσεις των σωματείων και των ενώσεων με την παρουσία δικαστικού αντιπροσώπου. β΄. Για όλες τις αποφάσεις των συνελεύσεων απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία όλων των μελών των σωματείων που μετέχουν στην ένωση και που είναι γραμμένα στα σωματεία τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την ημέρα των εκλογών. γ΄. Οι μετέχοντες σε απεργίες για τις οποίες οι αποφάσεις δεν έχουν ληφθή με την παρουσία δικαστικού αντιπροσώπου, κατά το εδάφιον α΄ και χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία του εδαφίου β΄ και σε απεργίες που έχουν κηρυχθή άκυρες με δικαστική απόφαση, υποχρεούνται να αποζημιώσουν όποιον βλάπτεται από τις απεργίες αυτές».
*Επίτιμος Αρεοπαγίτης, Καστόρειον Λακωνίας
