Κύριε διευθυντά
Μπαίνοντας πλησίστιος στα τέταρτα -ήντα της ζωής μου και κάτω από την ασφυκτική πίεση συγγενών και φίλων μπήκα και εγώ ένα πρωί για δύο μέρες σε μια κλινική για να κάνω ένα γενικό και ενδελεχές τσεκάπ. Ξάπλωσα σε ένα κρεβάτι, άνοιξα ένα βιβλίο και περίμενα τη γνωμάτευση της επιστήμης για την κατάσταση της υγείας μου.
Σε λίγο μπήκε στο δωμάτιο μια νεαρή κυρία για να μου πάρει αίμα «για κάτω», όπως μου είπε. Ετεινα πρόθυμα το αριστερό μου χέρι για να υποστώ την αφαίμαξη. Κατά τις εννέα μπήκε μια νοσοκόμα για να μου πάρει τον πυρετό. Τον έδωσα και αυτόν. Αμέσως μετά μπήκε κάποιος με ένα βαλιτσάκι στο χέρι και με ρώτησε αν θέλω κούρεμα ή ξύρισμα. Απάντησα αρνητικά. Σε λίγο μπήκε μια κυρία ντυμένη στα πράσινα, θα ήταν γιατρός, και με ρώτησε χαμογελαστά αν προετοιμάζομαι για την επέμβαση. Οχι της απάντησα γελαστά, εγώ είμαι για το τσεκάπ. Κατά τις δώδεκα μου έφεραν το φαγητό μου: αραιή σουπίτσα με φιδέ, γιαουρτάκι με φρυγανιά και ένα πορτοκάλι. Εφαγα ανόρεχτα και κοιμήθηκα λιγάκι.
Κατά τις τέσσερις το απόγευμα μπήκε στο δωμάτιο μια μεγαλοκυρία πολύ σοβαρά ντυμένη και μου προσέφερε μια Σύνοψη και τον βίο του Αγίου Νεκταρίου, έναντι κάποιου τιμήματος. Αρνήθηκα ευγενικά και συνέχισα με την εφημερίδα μου, την «Καθημερινή» φυσικά. Αμέσως μετά μπήκε κάποιος νοσοκόμος για να ελέγξει τον πυρετό μου. Ακολούθησε πίσω του μια άλλη νεαρή κυρία για να μου πάρει αίμα επίσης «για κάτω». Κατά τις πέντε ήλθε ένας γιατρός προφανώς και με ρώτησε αν είμαι για την επέμβαση. Οχι του απάντησα, τούτη τη φορά λίγο ανήσυχος, εγώ είμαι εδώ για το τσεκάπ. Λίγο αργότερα μπαίνει στο δωμάτιο ένας παπάς με τον βοηθό του και με ρώτησε αν ήθελα να μεταλάβω! Αγρίεψαν τα πράγματα σκέφτηκα και του απάντησα πως δεν ήμουν έτοιμος ακόμα. Ακολούθησε μια τρίτη νεαρά για αίμα «εκεί κάτω». Τι γίνεται, βρε παιδιά, τον Δράκουλα τρέφετε «εκεί κάτω» και θέλετε τόσο αίμα: Οχι, μου απαντάει η δεσποινίς, γράφουμε τη διπλωματική μας εργασία και χρειαζόμαστε αίμα για την έρευνα. Κατά τις επτά μια νοσοκόμα με ρώτησε, πώς πάει η προετοιμασία για την επέμβαση. Την ενημέρωσα όσο μπορούσα πιο ήρεμα και μόλις βγήκε από το δωμάτιο σηκώθηκα από το κρεβάτι, μάζεψα τα πράγματά μου, κατέβηκα στην έξοδο της κλινικής και λέω στον θυρωρό πως θέλω να βγω λίγο έξω. Πώς λέγεσθε; με ρωτάει ο θυρωρός. Του το λέω, συμβουλεύεται μια λίστα και μου λέει: Δεν μπορείτε να βγείτε έξω, γιατί είσθε ασθενής υπό παρακολούθηση. Για να βγείτε χρειάζεται γραπτή άδεια του αρμόδιου γιατρού που σας έχει αναλάβει.
Βρε πού μπλέξαμε, σκέφθηκα.
Ανεβαίνω πάλι στο δωμάτιό μου και περιμένω να αλλάξει η βάρδια στην έξοδο.
Οταν ανέλαβε κάποιος εύσωμος τύπος που διάβαζε μια αθλητική εφημερίδα, ξανακατεβαίνω. Ο κύριος; ρωτάει. Επισκέπτης του απαντάω, έρχομαι από το 34.
Περάστε μου λέει και έσκυψε πάλι στην εφημερίδα του.
Βγήκα γρήγορα γρήγορα λυτρωμένος και ξαλαφρωμένος και κατευθύνθηκα στο πλησιέστερο ουζάδικο για να υποβληθώ σε ένα τσεκάπ δικής μου έμπνευσης και επινόησης. Για το επόμενο θα σας ενημερώσω ανυπερθέτως προσεχώς, ευχόμενος στο μεταξύ τα καλύτερα για όλους…
