Κύριε διευθυντά
Η επέτειος των 200 ετών από την Εξοδο του Μεσολογγίου, μου δίνει αφορμή ν’ αναφερθώ σ’ ένα περιστατικό της Εξόδου, ουχί ευρέως γνωστό, ως παρατίθεται στις δύο «ειδήσεις» του 19ου αιώνα, τις οποίες και παραθέτω.
«ΕΘΝΟΦΥΛΑΞ, 1.6.1864: Εκ των «Ελληνικών Χρονικών» του Μεσολογγίου ερανιζόμεθα τα επόμενα:
Ο εν Αιγύπτω αποκατασταθείς πατριώτης ημών Ζουλφικάρ Πασάς (Μεσολογγίτης αιχμαλωτισθείς κατά την έξοδον και προαχθείς εις εξουσίας και πλούτου) προτίθεται ν’ ανορύξη τον λιμένα της πόλεώς μας. Ζητεί δε πληροφορίας περί της απαιτουμένης δαπάνης παρ’ ανδρών τιμίων, εις τους οποίους να εμπιστευθή την διαχείρησιν του σπουδαίου και δαπανηρού τούτου έργου».
«ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, 24.6.1882: Και ο νέος διοικητής της Αλεξάνδρειας, ο Πασάς Ζουλφικάρ, αναγράφεται υπό των εφημερίδων ως ελληνικής καταγωγής, εκ της εν Μεσολογγίω οικογενείας των Γαλανών. Μεταξύ των προσφύγων λέγει η “Σφαίρα”, φιλοξενούμεν ενταύθα δύο ανεψιούς του Ελληνας μετά της οικογενείας των υπαλλήλους εν τοις υπουργείοις της Αιγύπτου».
Να σημειώσω ότι το καλοκαίρι του 1882 ξέσπασε στην Αίγυπτο εθνικιστική εξέγερση των Αιγυπτίων κατά των Ευρωπαίων της Αιγύπτου, κατά την οποίαν (εξέγερση) προέβησαν σε λεηλασίες περιουσιών αλλά και σφαγές Ευρωπαίων, μεταξύ των οποίων και Ελλήνων.
Τότε ο έφηβος Κ. Καβάφης και η οικογένειά του κατέφυγαν στον παππού τους, στην Κωνσταντινούπολη.
Επέστρεψαν στην Αλεξάνδρεια, μετά την καταστολή της εξέγερσης, από τους Αγγλους. Ο Μεσολογγίτης Ζουλφικάρ Πασάς εκπροσωπούσε, ως διοικητής της Αλεξάνδρειας, τη νομιμότητα του χεδίβη της Αιγύπτου.
*Μοναστηράκι Δωρίδος
