Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 11ης – 12ης Απριλίου (Μ. Σάββατο και Κυριακή του Πάσχα), στο Γεύμα με την «Κ», φιλοξενήθηκε η συνέντευξη της διαπρεπούς Ελληνίδας καλλιτέχνιδος κ. Μαρίζας Κωχ. Θα ήθελα να εστιάσω σε δύο ερωτήσεις και αντίστοιχες απαντήσεις. Ερωτάται η κ. Κωχ εάν παρακολουθεί ακόμη τη Γιουροβίζιον και πώς της φάνηκε το τραγούδι του Ακύλα. Η απάντηση ευπρεπής, σαφής, ειλικρινής: «∆εν την παρακολουθώ φανατικά, δεν με ενθουσιάζει που θεωρείται η απόλυτη έκφραση της μουσικής στην Ευρώπη. Ο Ακύλας πάντως μού είναι συμπαθής, μού αρέσει η τρέλα του». Η επόμενη ερώτηση πιο δύσκολη από την πρώτη: «Η εμφάνιση και το στυλ είναι ισχυρές παράμετροι στη βιομηχανία του θεάματος. Σε εσάς όμως φαίνεται ότι δεν άρεσαν οι αλλαγές»… Η απάντηση της κ. Κωχ ήταν ορθή, κοφτή, μονολεκτική: «Καθόλου».
Εκείνο που θέλω να εξάρω στις απαντήσεις της μεγάλης Ελληνίδας αοιδού, είναι η ελεύθερη έκφραση της γνώμης της, η λεβέντικη παρρησία της, κόντρα στο ρεύμα, που θέλει να φιμώνει κάθε φωνή που το αμφισβητεί.
