Κύριε διευθυντά
Δεν επιδιώκω να αποδώσω γλαύκας στην πάντοτε άρτια ενημερωμένη «Κ» αλλά σαν τακτικός αναγνώστης δικαιούμαι να απευθύνω απορίες και ερωτήματα γενικού ενδιαφέροντος.
Τι συμβαίνει με τον πόλεμο στην Ουκρανία; Προελαύνουν οι Ρώσοι; Πρόκειται για έναν πολυετή πόλεμο φθοράς; Η Ουκρανία αμύνεται επαρκώς χωρίς το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ;
Τι συμβαίνει με τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον Ιράν; Εφόσον το ισλαμικό καθεστώς δεν ανατρέπεται, εφόσον τα Στενά παραμένουν «κλειστά» (όπως και οι δύο αντίπαλοι διατείνονται) ενώ ταυτόχρονα ικανές ποσότητες πετρελαίων διακινούνται ανεμπόδιστα, εφόσον το Ιράν διατηρεί τις πυρηνικές του δυνατότητες και βεβαίως εφόσον το Ιράν βομβαρδίζει και απειλεί ακατάπαυστα (παρόλο που η αεροπορία και το ναυτικό του έχουν καταστραφεί), ποιο θα μπορούσε να είναι το τέλος αυτού του πολέμου; Μήπως πρόκειται για πόλεμο αντιπερισπασμού ούτως ώστε το Ισραήλ να καταλάβει και να προσαρτήσει τον νότιο Λίβανο; Παραλείπω επίτηδες την επαπειλούμενη εξάπλωση πολεμικών επιχειρήσεων στις χώρες του Κόλπου και της Μέσης Ανατολής γενικότερα.
Τι συμβαίνει με την προοπτική της «μεγαλόσχημης» επίσκεψης Τραμπ στο Πεκίνο σε λίγες εβδομάδες; Πώς είναι δυνατόν να διεξάγονται επίσημες ειρηνευτικές συνομιλίες Ταϊβάν – Πεκίνου (με πρωτοβουλία της Ταϊβάν) και να συζητείται η πιθανότητα ενσωμάτωσης της Ταϊβάν στην ηπειρωτική Κίνα βάσει διαχρονικής διμερούς συνθήκης; Η προσάρτηση του Χονγκ Κονγκ θεωρείται πρωθύστερη κινεζική επιτυχία. Είναι γνωστό άλλωστε ότι τα πετρελαϊκά φορτία με προορισμό την Κίνα δεν έχουν εμποδιστεί να φτάσουν στον προορισμό τους καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης.
Η χριστιανική Ευρώπη ανθίσταται όλο και εντονότερα. Η Ουγγαρία εξεδίωξε τον απολυταρχικό, φιλορώσο Ορμπαν με μεγάλη πλειοψηφία. Η ευάλωτη Ουκρανία κατορθώνει να εξάγει μάχιμα drones πολλαπλών δυνατοτήτων σε χώρες του Κόλπου και ταυτόχρονα να πλήττει στόχους βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια. Για την ενισχυμένη Πολωνία ψιθυρίζεται ότι, εάν δεχθεί προσβολή από τη Ρωσία, έχει τις δυνατότητες να προελάσει μέχρι τη Μόσχα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. Ανάλογες αμυντικές δυνατότητες διαθέτουν οι χώρες της Βαλτικής, η Φινλανδία, μάλλον σύντομα και η Γερμανία. Ακόμη σημαντικότερο γεγονός αποτελούν ήδη οι κατ’ επανάληψιν απαξιωτικές δηλώσεις του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ για τις πολεμοχαρείς πολιτικές Τραμπ και τις αντικοινωνικές, αντιχριστιανικές νομοθετικές και προεδρικές ενέργειές του. Ο Πάπας είναι Αμερικανός υπήκοος, θρησκευτικός ηγέτης άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου πιστών παγκοσμίως, εμπνέει και εμπνέεται εκ βαθέων από τη χριστιανική του πίστη, είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του Χριστιανισμού.
Τελευταίο σημείο αναφοράς παραμένει το σκάνδαλο Επσταϊν, πολύπλοκο, πολυάνθρωπο, πολυσχιδές. Βέβαια η αντίδραση κάθε αθώου σε κάθε ανάλογη κατηγορία δεν μπορεί παρά να είναι η ελευθερία της δημοσιοποίησης. Οι ένοχοι σκάβουν πάντοτε τον λάκκο τους βαθύτερα.
Ας ελπίσουμε ότι οι Αμερικανοί ψηφοφόροι στις πολιτειακές εκλογές του Νοεμβρίου θα αντιμετωπίσουν επάξια το δίλημμα που ταλανίζει τις δημοκρατίες της Δύσης.
