Κύριε διευθυντά
Το Μουσείο Γεωργίου ∆ροσίνη στην Κηφισιά δημιουργήθηκε το 1997 στην έπαυλη «Αμαρυλλίς» στη συμβολή των οδών ∆ιομήδους Κυριακού και Αγίων Θεοδώρων, όπου έζησε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια της ζωής του ο ποιητής, πεζογράφος, δημοσιογράφος, εκδότης και Ακαδημαϊκός· άνθρωπος της εθνικής δράσεως, των κοινωνικών ευαισθησιών, αλλά και των «στοχαστικών προσαρμογών», όπως θα ‘λεγε και ο Καβάφης, ο άνθρωπος που αγάπησε με πάθος την Ελλάδα, ο Γεώργιος ∆ροσίνης (1859-1951). Μια σημαίνουσα μορφή των γραμμάτων μας, με πολυσχιδή συγγραφική, εκπαιδευτική, πολιτισμική και κοινωνική δράση. Η ονομασία Αμαρυλλίς προέρχεται από το όνομα ποιμενίδας στα Ειδύλλια του Θεοκρίτου και αποτελεί τίτλο του ομώνυμου φυσιολατρικού πεζογραφήματος του ποιητή.
Στην οικία αυτή ο ∆ροσίνης άφησε την τελευταία του πνοή, στις 3/1/1951, σε θαλερότατο γήρας και ενταφιάσθηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του, στο Κοιμητήριο της πόλης μας· κάθε χρόνο, ο Σύλλογός μας τελεί ετήσιο μνημόσυνο στον τάφο του, όπου μια φυτεμένη αμυγδαλιά θυμίζει το πασίγνωστο ποίημά του.
Πρωτότυπα βιβλία, που αναφέρονται στον ποιητή, προσωπικά αντικείμενα ανήκουν στον Σύλλογο «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. ∆ροσίνη» και κοσμούν το οίκημα. Ο Σύλλογος μεριμνά για τον συνεχή εμπλουτισμό των εκθεμάτων και την εύρυθμη λειτουργία του Μουσείου, σε συνεννόηση με τον ∆ήμο Κηφισιάς, ο οποίος είναι και ο διαχειριστής του κληροδοτήματος ∆ροσίνη.
Στο «Μουσείο ∆ροσίνη» είναι όλα ρυθμισμένα όπως ακριβώς τα οραματίστηκε ο ποιητής. Ο ∆ροσίνης στα «Σκόρπια Φύλλα της Ζωής μου» γράφει: «Μεγαλύτερη συγκίνηση ένιωσα στο Παρίσι… όταν πρωτοπήγα στο Μουσείον Βίκτωρος Ουγκώ. Τα προσωπικά Μουσεία, όπως του Ουγκώ και του Κέρνερ στη ∆ρέσδη, που είναι χαρακτηριστικά της ζωής ενός ανθρώπου, δεν έχουν την νεκρική κρυάδα των άλλων Μουσείων. ∆ιατηρούν κάτι το ζωντανό και λαχταριστό από τους μεγάλους που τα κατοικούσαν».
Τα αντικείμενα του Μουσείου καλύπτουν την πολύπλευρη προσωπική ζωή του, κειμήλια, ιδιόγραφα χειρόγραφα, φωτογραφίες, τη μεγίστη προσφορά του προς το έθνος κυρίως δε προς την παιδεία, και την κοινωνική πρόνοια, όλα πλημμυρισμένα από το υπέρλαμπρο φως της πνευματικής δημιουργίας του.
Το Μουσείο επίσης συγκεντρώνει ολόκληρο το ποιητικό, πεζογραφικό και λαογραφικό του έργο, εκδόσεις βιβλίων, περιοδικών, λεξικού, πολύτιμα για τη διαπαιδαγώγηση και διαφώτιση του ανθρώπου, καθώς και άλλα ιστορικά έγγραφα της ιδίας εποχής.
Πλούσιο λαογραφικό υλικό, εμπνευσμένο από τους ήρωες και ηρωίδες των έργων του και σημαντικές μαρτυρίες των ατόμων που έζησαν δίπλα τους συμπληρώνουν την εικόνα της κορυφαίας προσωπικότητας του ∆ροσίνη.
Εκπαιδευτικές ξεναγήσεις σε ομάδες επισκεπτών, σωματεία, μαθητές σχολείων και προκηρύξεις λογοτεχνικών διαγωνισμών, σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων, διατηρούν ζωντανή για το έθνος τη μνήμη και τα διαχρονικά διδάγματα του Γεωργίου ∆ροσίνη. Παράλληλα, με τη βοήθεια του Συλλόγου, λειτουργούν Λαογραφικό Κέντρο και Μουσείο στον άρτια ανακαινισμένο πατρογονικό «Πύργο των Γουβών» στις Γούβες Ιστιαίας, στη Βόρεια Εύβοια, πηγή έμπνευσης του ποιητικού και πεζογραφικού έργου του ∆ροσίνη.
*Πρόεδρος του Συλλόγου
«Οι Φίλοι του Μουσείου Γεωργίου Δροσίνη»
