Κύριε διευθυντά
Απ’ όσα γνωρίζουμε η ΕΛ.ΑΣ., το Π.Σ. και το Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. έχουν εκπροσώπους Tύπου, οι οποίοι ενημερώνουν τους δημοσιογράφους και αυτοί, με τη σειρά τους, το κοινό, για διάφορα συμβάντα και γεγονότα της αρμοδιότητάς τους, την εξέλιξή τους και, όσο επιτρέπεται, την επιχειρησιακή αντιμετώπισή τους.
Πάμπολλες φορές οι δημοσιογράφοι, κατά παγκόσμια νομίζω πρωτοτυπία, δεν αρκούνται στις δηλώσεις/ανακοινώσεις των αρμοδίων εκπροσώπων, αλλά ανατρέχουν και απευθύνονται, στη συνέχεια, σε διάφορους συνδικαλιστές των σωμάτων ασφαλείας και ζητούν τη γνώμη τους και τις θέσεις τους για τα γεγονότα. Και τίθεται το ερώτημα: Τι σχέση έχουν οι συνδικαλιστές με την επιχειρησιακή περιγραφή, αντιμετώπιση και ανάλυση του συμβάντος; Αφορά σε συνδικαλιστικά αιτήματα ή τοποθετήσεις σε θέματα/προβλήματα, που απασχολούν τους συναδέλφους τους; Γιατί οι δημοσιογράφοι δεν αρκούνται στα αρμόδια υπηρεσιακά όργανα για την ενημέρωσή τους, αλλά ζητούν, σαν παίκτες τηλεοπτικού παιχνιδιού γνώσεων, τη «βοήθεια του κοινού»; Και οι συνδικαλιστές γιατί το δέχονται και δεν αποποιούνται, ως μη αρμόδιοι, αλλά αντιθέτως είναι λαλίστατοι;
*Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
