Κύριε διευθυντά
Αναφέρομαι στο άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα, τον οποίο εκτιμώ ιδιαίτερα από την ποιότητα της αρθρογραφίας του, το οποίο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 19-20/4/2025, με τίτλο «Ολοκαύτωμα, Γάζα και ηθική εγρήγορση». Στο κείμενο προβάλλεται η ομοιότητα των δύο αυτών δραματικών γεγονότων, η οποία συμπυκνώνεται στο ότι «το κατ’ εξοχήν έθνος-θύμα μετατρέπεται σε έθνος-θύτη – διαπράττει σε άλλους τη γενοκτονία που το ίδιο υπέστη».
Αν και υπάρχουν αδιαμφισβήτητες ομοιότητες ανάμεσα στα δύο αυτά γεγονότα, πιστεύω ότι δεν πρέπει να αποσιωπώνται και οι μεγάλες διαφορές τους.
Η πρώτη τεράστια διαφορά είναι ότι στο Ολοκαύτωμα, αθώοι άοπλοι πολίτες, οι οποίοι όχι μόνον δεν αποτελούσαν απολύτως καμία απειλή για το έθνος της Γερμανίας, αλλά πολλοί εξ αυτών είχαν πολεμήσει με τον γερμανικό στρατό στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εσύρθησαν νύκτωρ για να οδηγηθούν στα κρεματόρια. Στη Γάζα, έχουμε οπλισμένους εχθρούς, που πολεμούν το Ισραήλ και έχουν ως διακηρυγμένο στόχο την καταστροφή του έθνους των Εβραίων.
Η δεύτερη διαφορά είναι ότι ενώ οι ναζί είχαν ως σαφή στόχο τη γενοκτονία, δηλαδή τον θάνατο όλων των Εβραίων, δεν φαίνεται ότι στη Γάζα υπάρχει κατ’ αρχήν τέτοιος στόχος. ∆εδομένου όμως ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο μέτωπο εχθροπραξιών, όπως στους συνήθεις πολέμους μεταξύ κρατών, αλλά η Χαμάς είναι σε πλήρη ανάμειξη με τους αμάχους, χρησιμοποιώντας τους ως ανθρώπινη ασπίδα, δημιουργούνται υπέρμετρες απώλειες αμάχων. Ο στόχος του Ισραήλ μάλλον φαίνεται να είναι ο εκτοπισμός (απεχθής βεβαίως στόχος και αυτός) αλλά όχι η γενοκτονία.
Και τρίτη βέβαια διαφορά, η έκταση του δράματος (και άλλων αναλόγων), αν και ο ανθρώπινος πόνος δεν μετριέται σε αριθμούς: έξι εκατομμύρια Εβραίοι, ενάμισι εκατομμύριο Αρμένιοι, 850.000 Τούτσι στη Ρουάντα κ.λπ. έναντι 50.000 Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 5.000-10.000 μαχητές της Χαμάς.
Με τα παραπάνω δεν αθωώνω το Ισραήλ για τη διαχρονική συμπεριφορά του προς τους Παλαιστίνιους. Πιστεύω όμως ότι οφείλουμε να ακριβολογούμε όταν αναφερόμαστε σε τέτοια δράματα ανεξάρτητα από το συναισθηματικό φορτίο που τα βαρύνει. Εύχομαι και ελπίζω στη σύντομη περαίωση των εχθροπραξιών και στην εξεύρεση ειρηνικής λύσης, στο πλαίσιο ίσως των Συμφωνιών του Οσλο, που τόσο κοντά είχαν φτάσει στην επίλυση της διένεξης, αλλά δυστυχώς τορπιλίστηκαν από τους ακραίους και των δύο πλευρών.
