Κύριε διευθυντά
Ουδεμία διάψευση σήμαινε για εμένα, ως φοιτητή της Νομικής, η πρόσφατη επίθεση τρόμου στη Σχολή, ουδεμία προσδοκία γεννά η ξαφνική συγκίνηση των ιθυνόντων και δυστυχώς ουδεμία έκπληξη θα μου προκαλέσει η επόμενη εισβολή. Ομως μετά έξι χρόνια πολιτικής κυριαρχίας της Ν.∆., και ενόψει της συγκυρίας, δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδη όπως: «η κατάσταση είναι αισθητά βελτιωμένη» και «δεν υπάρχουν πλέον καταλήψεις», προκαλούν τη νοημοσύνη μας. Τι είναι για την κυβέρνηση το «Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο» στο ισόγειο της Σχολής μου και οι κλειστές αίθουσες – στέκι των διαφόρων παρατάξεων, αν όχι καταλήψεις; Αγωνιστική εκμετάλλευση;
Εξάλλου, εξοργιστική είναι η υπόνοια και μόνο ότι η ανεκδοτολογικής φύσεως Πανεπιστημιακή Αστυνομία δεν λειτούργησε λόγω προχειρότητας, δυσκολιών και «ανώριμων συνθηκών». Το μέτρο δεν εφαρμόστηκε ποτέ, διότι η κυβέρνηση του 40% δεν το ήθελε. Ολα τα άλλα περιπλέκουν σκοπίμως την κατάσταση. Για τους ίδιους λόγους είναι αστείο το μπαλάκι ευθυνών μεταξύ ΑΕΙ (όχι αθώων) και κυβέρνησης. Η ηγεσία της χώρας είναι μία για τον πολίτη που την εξέλεξε και δεν είναι ανίκανη, είναι άβουλη. Ως πότε θα σώζεται όμως ως μη χείρων;
Βεβαίως, όσοι θέλαμε πραγματικά να ζούμε σε μια ασφαλή χώρα είμαστε συνυπεύθυνοι. Είτε επειδή φοβηθήκαμε είτε επειδή αφελώς θεωρήσαμε αυτονόητες κάποιες αξίες, αφήσαμε το μονοπώλιο της κατακραυγής και της αντίδρασης (δεν εννοώ της βίαιης, αυτή όλη δική τους) στην άλλη πλευρά, των «προοδευτικών» συμπολιτών μας. Ανεχόμενοι ακραίες μειοψηφίες, καθηγητές και φοιτητές χωρίς λεφτά να σπουδάσουμε στο εξωτερικό, επιλέξαμε να ζούμε έτσι. Ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
*Φοιτητής Νομικής ΕΚΠΑ
