Κύριε διευθυντά
«Καλός ο Χριστός, αλλά δεν φθάνει τον Αγιο Γεράσιμο». Αυτό διηγείτο ότι είχε ακούσει από έναν Κεφαλονίτη (ποιον άλλο;) ο μακαριστός Μητροπολίτης πρώην Πειραιώς κυρός Καλλίνικος. Ο Μητροπολίτης, βεβαίως, δεν συμφωνούσε, θεωρώντας και αυτός, όπως ο σεβαστός επιστολογράφος της «Καθημερινής» (φ. Τρίτης, 29/4), καρδιοχειρουργός κ. Γεώργιος Τόλης, ότι μπορούμε και πρέπει να επικαλούμεθα απευθείας τον Θεό, χωρίς να χρειάζεται η μεσολάβησις των Αγίων Του.
Το ζήτημα, όμως, είναι «αν έχουμε μούτρα» να επικαλεσθούμε απευθείας τον Θεό χωρίς συμπαραστάτη. Και με κοσμικά κριτήρια, όποτε σφάλλουμε, η μακρά εμπειρία του ανθρωπίνου είδους έχει αποδείξει ότι η συμπαράσταση ενός άλλου προσώπου μετριάζει πολύ τις κακές συνέπειες του σφάλματός μας, την τιμωρία μας. Το λόγιον «όποιος έχει τον εαυτό του για συνήγορο, έχει ανόητο συνήγορο» δεν είναι συντεχνιακό εύρημα των δικηγόρων, αλλά μια γνώμη που επιβεβαιώνει η πείρα και με πλήθος άλλων ειδικών. Και, φυσικά, των καρδιοχειρουργών, όπως μαρτυρεί ευγλώττως το πλήθος των μαθητών του κ. Τόλη. Οσο και να το θέλουμε, ήταν και είναι αδύνατον να προσφύγουμε όλοι απευθείας στον κ. Τόλη. Απολαμβάνουμε τις πολύτιμες υπηρεσίες του με τη διαμεσολάβηση των μαθητών και συνεχιστών του.
Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι καλή είναι η υψηλή Θεολογία και Αγιολογία, αλλά και η λαϊκή ευσέβεια έχει τη σοφία της.
