Κύριε διευθυντά
Αλγεινή η εντύπωση, αδιανόητη η άρνηση, αξιολόγησης και όχι μόνο από τους εκπαιδευτικούς. Αξιολογούν και βαθμολογούν τους μαθητές τους. ∆ιδάσκουν τους μαθητές τους ότι η κοινωνία αξιολογεί και οι ικανότεροι προοδεύουν. Οι εισαγόμενοι στα πανεπιστήμια δεν παίρνουν όλοι πτυχία: Αξιολογούνται! Τι φοβούνται οι εκπαιδευτικοί; Ποιους και με ποια δικαιολογία, καλύπτουν οι ασυνείδητοι(;) συνδικαλιστές, που απερίσκεπτα υποκινούν τον κλάδο;
Ο εργοδότης, που πληρώνει την αρχική εκπαίδευσή τους, τους μισθούς τους, τις συντάξεις τους, δηλαδή εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες, απαιτούμε να βλέπουμε ικανοποιητικά τα αποτελέσματα της εργασίας τους, φανερή επαγγελματική συνείδηση, κι αν δε τα διαπιστώνουμε, θα αξιολογούμε για να διορθώσουμε, «να ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι»! Και η πραγματικότητα δυστυχώς δεν είναι ευχάριστη.
Πανευρωπαϊκές έρευνες φανερώνουν ουσιαστική υστέρηση των μαθητών μας. Και όχι μόνο! Υπερακμάζουν φροντιστηριακές επιχειρήσεις και φροντιστές ακόμη και για το δημοτικό, λόγω ελλειπτικής αποτελεσματικότητας του δημόσιου σχολείου! Θα ρωτούσα τους αγαπητούς μου, πρώην συνάδελφους, όταν αγοράζουν, φρούτα, λαχανικά, άλλα τρόφιμα ή και ενδύματα, τα δέχονται έτσι στην τύχη ή διαλέγουν, ελέγχουν, απορρίπτουν; Και στη φύση ένα καρποφόρο, ανθίζει, δεν κρατάει όλους τους καρπούς. Κι από όσα «δέσουν», κάποια θα πέσουν και πριν ωριμάσουν σε άλλα θα εισχωρήσουν σκουλήκια.
Σκουληκιάρικα φρούτα δεν αγοράζουμε!
*Συντ/χος Λυκειάρχης
