Κύριε διευθυντά
Το φετινό Πάσχα μας επιφύλαξε αναπάντεχα γεγονότα που αντανακλούν μνήμες ιστορίας. Ο φιλάνθρωπος Πάπας Φραγκίσκος απεβίωσε την επαύριον τής Ανάστασης αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό Θείας Χάριτος, παραμυθίας των αδυνάτων και ελπίδας για ειρήνη. Η παρουσία του προέδρου Τραμπ στην κηδεία του φιλοδοξεί να πείσει το παγκόσμιο κοινό για τη χριστιανική του πίστη και να διατυμπανίσει ξανά τον προσφιλή χαρακτηρισμό του «ειρηνοποιού» παρά τις εύγλωττες αντιθέσεις των εγκληματικών πολέμων στην Ουκρανία και στην Παλαιστίνη. Αλλά τα αναπάντεχα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκα αντιστοιχούν στη Σταύρωση του Ιησού, όπου εξέπνευσε περιστοιχισμένος από τους κακούργους ∆υσμά (εκ δεξιών) και Γεστά (εξ ευωνύμων). Ο πρώτος ζήτησε να συγχωρηθεί και να αναληφθεί στον Παράδεισο, όπερ και εγένετο. Ο δεύτερος παρέμεινε βλάσφημος αρνητής και καταδίκασε τον εαυτό του.
Τα γεγονότα αυτά αναφέρονται στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, αλλά κυρίως στα απόκρυφα κείμενα του Νικοδήμου. Ο παραλληλισμός τού ήδη αγιασμένου Πάπα Φραγκίσκου με τον εξιλαστήριο βίο τού Χριστού καταλήγει ηθελημένα στις επιθανάτιες μαρτυρικές ημέρες της ζωής του, σχεδόν απολύτως αντίστοιχες με τις πρώτες 100 ημέρες προεδρίας του Τραμπ. Η αντιστοιχία με τη Σταύρωση αγκαλιάζει αναπόφευκτα κάθε σκέψη μας αυτές τις μέρες.
Ο Φραγκίσκος παραμένει ενδεδυμένος τις χριστιανικές αρετές του, εσταυρωμένος ως ο Θεάνθρωπος. Ο Τραμπ… κρεμάται επί ξύλου (ή αν προτιμάτε πάνω σε μεγαλειώδες ρόπαλο του γκολφ) από όπου μας αντιμετωπίζει με αλαλαγμούς επιχειρηματικής αντιπαλότητας και μίσους κατά όλων των κατ’ εκείνον αλλοτρίων ανθρωπίνων επιδιώξεων, όπως η εθνική ανεξαρτησία και η δημοκρατία (π.χ. Γροιλανδία), τα επιστημονικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της άμβλωσης, του εμβολιασμού, της ελεύθερης πρόσβασης στη μόρφωση και γνώση. Εκ δεξιών του Πάπα Φραγκίσκου κρεμάται επί ξύλου Ουκρανός πατέρας που έχασε τους δύο γιους του στο ρωσικό μέτωπο, του οποίου η σύζυγος τραυματίστηκε θανάσιμα σε επίθεση drone στο Κίεβο την Κυριακή των Βαΐων, επίθεση που κατέστρεψε και την οικογενειακή τους οικία.
Φίλοι συν-αναγνώστες, η Ιστορία παραμένει ανέκαθεν συνοδοιπόρος της ανθρώπινης φύσης: κατανοούμε τους εαυτούς μας καλύτερα όταν κατανοούμε τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο που μας περιβάλλει.
