Κύριε διευθυντά
Η υπόθεση περί «συγκάλυψης» της μεταφοράς εύφλεκτου φορτίου εμφανίστηκε μήνες μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών αρχικά από τον κ. Κυρ. Βελόπουλο, και αξιοποιήθηκε άμεσα από κόμματα της αντιπολίτευσης. Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει χτίσει τη δημόσια παρουσία της πάνω στον ισχυρισμό περί «μπαζώματος». Είναι προφανές ότι άλλοι επικαλούνται τη θεωρία για να κατηγορήσουν την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό, ενώ άλλοι προσπαθούν να τον υπερασπιστούν. Ο ελληνικός λαός διχάστηκε για ακόμη μία φορά – αλλά η αλήθεια είναι μία.
Το εμπορικό τρένο δεν κάηκε, άρα δεν μετέφερε εύφλεκτο υλικό. Η έκρηξη σημειώθηκε στη μηχανή και στα δύο πρώτα βαγόνια της επιβατικής αμαξοστοιχίας. Η φωτιά προκλήθηκε όταν τα έλαια σιλικόνης του μετασχηματιστή εκτέθηκαν α) σε πολύ υψηλή θερμοκρασία και β) σε βραχυκύκλωμα με ηλεκτρικό τόξο από επαφή της μηχανής με τα ηλεκτροφόρα σύρματα. Υπό αυτές τις συνθήκες, τα έλαια διασπώνται και παράγουν υδρογόνο, μεθάνιο και ακετυλένιο – όλα εξαιρετικά πτητικά και εύφλεκτα. Ετσι δημιουργήθηκε η γνωστή πυρόσφαιρα. Τα παραπάνω επιβεβαιώνει ο καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων, κ. Θεόδωρος Λιόλιος, ειδικός στις εκρήξεις. Παρόμοιο περιστατικό έχει καταγραφεί και στο εξωτερικό.
Κατά συνέπεια, εφόσον δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, δεν υπήρχε και λόγος συγκάλυψης. Το «μπάζωμα» έγινε για την αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής – και προηγήθηκε οποιασδήποτε σχετικής υποψίας για παρανόμως μεταφερόμενο εύφλεκτο υλικό.
Τέλος, η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης, προφανώς υπό την ευθύνη του αποκαλούμενου «επιτελικού κράτους», παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες που πλήττουν την εικόνα της. Το επιτελικό κράτος (κατά το πρότυπο του μικρού υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης Παπάγου) θα έπρεπε να στελεχώνεται από κορυφαίους υπουργούς που λογοδοτούν στον λαό, κι όχι από μη εκλεγμένους συμβούλους.
*Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ, Συγγραφέας
