Κύριε διευθυντά
Πριν από λίγες μέρες ενημερώθηκα από την εφορία ότι μου καταλογίστηκε επιπλέον φόρος για το… 2013 και 2014. Εδώ προκύπτουν τα εξής θέματα:
Ο τρόπος και οι ρυθμοί λειτουργίας του Δημοσίου και το ανεξέλεγκτο των υπευθύνων.
Την εποχή εκείνη μπορεί να ήμουν σε θέση να καταβάλω αυτόν τον φόρο, κάτι που ενδεχομένως να αδυνατώ να κάνω σήμερα.
Λαμβανομένης υπόψη της ηλικίας μου θα μπορούσα να μη βρίσκομαι εν ζωή σήμερα και το κράτος να έχανε τα «οφειλόμενα ποσά».
Υπάρχει ενδεχομένως περίπτωση παραγραφής, αλλά δεν θα με ενημερώσει κανείς.
Προ δωδεκαετίας περίπου ομάδα νοσοκομειακών ιατρών διεκδικήσαμε αναδρομικά ποσά από το ελληνικό Δημόσιο για τα οποία δικαιωθήκαμε. Είμαι τυχερός να είμαι εν ζωή ακόμη, αλλά έχω στα χέρια μου τρεις αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (η παλαιότερη είναι περίπου… τριών ετών – και αναμένονται και άλλες) που το κράτος αδυνατεί/αρνείται να υλοποιήσει ή έστω να συμψηφίσει ποντάροντας στο… μοιραίο! Θεωρώ άλλωστε, ότι τις πιο πρόσφατες δεν θα προλάβω να τις εισπράξω ποτέ. Φυσικά, αν χρωστά ο πολίτης στο κράτος, ισχύουν άλλα… (Ενημερώθηκα αρμοδίως ωστόσο ότι επισπεύδονται οι περιπτώσεις ατόμων άνω των… 90 ετών, και αυτό δεν είναι ανέκδοτο!).
Οταν θα λάβω επιστολή από την κυβέρνηση (σύμφωνα με τις τελευταίες πρωθυπουργικές εξαγγελίες) για την αξιολόγηση των υπαλλήλων του (τις απαντήσεις των οποίων δεν θα διαβάσει κανείς αρμόδιος και δεν θα αλλάξει τίποτα) τι περιμένετε να απαντήσω;
ΥΓ.: Και να μην ξεχάσω: πρόκειται για επιτελικό κράτος. Κράτος;
