Κύριε διευθυντά
Εδώ και κάποια χρόνια (ενδεχομένως και λίγες δεκαετίες) σχηματίστηκε εκ του «ενέργεια + βορά» ένας εύστοχος νεολογισμός, ένα επίθετο που, συνήθως, αποδίδεται ως «ενεργοβόρος» και όχι ως «ενεργειοβόρος», εις βάρος, πιστεύω μεταξύ άλλων, και της σαφήνειας, αφού η έννοια είναι ότι «βορά» δεν αποτελεί κάτι «ενεργό», αλλά η «ενέργεια» (εν αντιθέσει π.χ. προς το παρεμφερές ρήμα «ενεργο-ποιώ», που αυτό, σωστά και μονοσήμαντα, παραπέμπει ακριβώς σε κάτι που γίνεται «ενεργό»).
Με δεδομένο ότι πρόκειται για λέξη όχι προ πολλού καθιερωμένη αλλά νεοεμφανιζόμενη (τώρα άρχισε να λεξικογραφείται), αναρωτιέμαι τι θα στοίχιζε το να συμβάλουν ίσως λεξικογράφοι κ.ά. και τα ΜΜΕ (με προεξάρχοντα τον Τύπο – «scripta manent») στη χρησιμοποίηση, γιατί όχι και στην επικράτηση του «ενεργειοβόρος». Ο τύπος αυτός είναι συνεπής, νομίζω, και με τον συνήθη σε εμάς σχηματισμό σύνθετων λέξεων με ακέραιο, βασικά, το πρώτο συνθετικό (πρβλ. «σημαιο-φόρος», παραισθησιο-γόνος κ.ά.). Πολλώ μάλλον που έχει ήδη παραδοθεί στα ελληνικά παλαιότερος ανάλογος φιλοσοφικός όρος ως «ενεργειοκρατία». Μάλιστα έτυχε να παρατηρήσω ότι και στα γαλλικά εμφανίστηκε, τελευταία, η λέξη ως «energievore» (κατά το carnivore = σαρκοβόρος) και όχι π.χ. ως «energovore». (Θα μου επιτρέπατε ενδεχομένως να σημειώσω και το ότι η «Κ» ήδη προ 15ετίας –31/10/2010– είχε διαθέσει χώρο στα «Γράμματα αναγνωστών» υπό τον τίτλο «Ενεργειοβόρος» αντί «ενεργοβόρος» σε επιστολή του υπογράφοντος, και τότε, εάν θυμάμαι καλά, είχε χρησιμοποιήσει, για λίγο καιρό, σε δημοσιεύματά της στον Τύπο «ενεργειοβόρος»).
*Νέο Ψυχικό
