Κύριε διευθυντά
Περίμενα με ενδιαφέρον την πρόσφατη συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών στη Βουλή με θέμα τα Τέμπη ελπίζοντας να μάθω κάτι πιο ουσιαστικό για το θέμα που απασχολεί, σχεδόν αποκλειστικά, την τρέχουσα πολιτική και όχι μόνον επικαιρότητα.
Το ενδιαφέρον γρήγορα έγινε έκπληξη και στο τέλος δυσφορία για το επίπεδο της «συζήτησης». Ηταν λογικό και αναμενόμενο να υπάρξουν έντονες αντιπαραθέσεις, αλλά οι κραυγές, οι φωνασκίες, οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί, οι ύβρεις, οι ευτελείς συμπεριφορές, το μίσος και η εχθροπάθεια ξεπέρασαν τα όρια.
Τη «συζήτηση» παρακολουθούσαν και μαθητές σχολείων, ακόμη και δημοτικού, στο πλαίσιο εκπαίδευσης, ενημέρωσης, επιμόρφωσης σχετικά με τη λειτουργία της Βουλής ως πυλώνα των δημοκρατικών θεσμών.
Θα ήθελα να μάθω τι αποκόμισαν τα παιδιά από αυτή τη διαδικασία; Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η εμπειρία, τα στοιχεία της οποίας εξ αντικειμένου, λόγω ηλικίας, αδυνατούν να επεξεργαστούν; Υπήρξε κάτι που να εμπνεύσει σεβασμό για τον θεσμό ή συμψηφίστηκε η εικόνα αυτή με τους καυγάδες στο σχολείο; Μεγαλώνοντας, έχουν όλον τον καιρό να απομυθοποιήσουν πολλά, αλλά γιατί πρέπει αυτό να γίνει τόσο νωρίς; Φυσικά, τα παιδιά δεν μπορούν να μεγαλώνουν αποκομμένα από την πραγματικότητα, αλλά δεν χρειάζεται να μπολιάζονται με την απαξίωση των πάντων που καταφέραμε εμείς οι ενήλικοι.
*Παιδίατρος, Αθήνα
