Κύριε διευθυντά
Με αφορμή παλαιότερο άρθρο του κ. ∆ημήτρη Ρηγόπουλου, στο φύλλο της 22/2/2025 με τίτλο «Ενα βήμα μπροστά δύο πίσω», παρατηρώ ότι στη δημόσια σφαίρα έχει επικρατήσει ως αυτονόητη αλήθεια, ότι η αυστηρή αστυνόμευση των λεωφορειολωρίδων αποτελεί τη λυδία λίθο για τη δραστική βελτίωση του κυκλοφοριακού.
∆εν γνωρίζω σε ποιες μελέτες στηρίζονται οι απόψεις αυτές και ως εκ τούτου δεν μπορώ να ξέρω τι αναφέρουν για τις λεωφορειολωρίδες. Θα εκπλησσόμουν πάντως αν μιλώντας για ενίσχυση των μέσων μεταφοράς οι συγκοινωνιολόγοι ξεκινούν από αυτές. Ανεξαρτήτως αυτού, είναι προφανές ότι το συμπέρασμα κάθε μελέτης, συγκοινωνιακής ή μη, εξαρτάται από τις παραδοχές στις οποίες στηρίζεται, αλλά κυρίως από το πώς τίθεται το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει. Αυτό που παλαιά θα ονομάζαμε «η εκφώνηση του προβλήματος». Αν δηλαδή η μελέτη απαντά στο πώς θα κινούνται ταχύτερα τα λεωφορεία, τότε η προφανής απάντηση είναι η αυστηρή απαγόρευση της κυκλοφορίας οποιουδήποτε άλλου οχήματος στις λεωφορειολωρίδες. Αν το ερώτημα τεθεί πώς μειώνεται ο μέσος χρόνος μετακίνησης κάθε μετακινούμενου με τροχοφόρο, αυτοκίνητο Ι.Χ. ή λεωφορείο, το πρόβλημα γίνεται πιο περίπλοκο, διότι θα πρέπει να συγκριθεί το όφελος για τους επιβάτες των λεωφορείων ως προς την επιπλέον καθυστέρηση των υπολοίπων που θα κινούνται στις εναπομένουσες δύο (συνήθως) λωρίδες κυκλοφορίας, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των εποχουμένων με κάθε κατηγορία μέσου. Αν δε απαιτείται η μελέτη να εξετάζει και το πώς μπορεί να εξυπηρετηθεί ο πληθυσμός των προαστίων και δη των πολιτών που δεν έχουν καλή φυσική κατάσταση ή είναι ηλικιωμένοι, με δεδομένη την ανυπαρξία χώρων στάθμευσης κοντά στους σταθμούς μετρό ή κοντά στις αφετηρίες των λεωφορείων, τότε είναι βέβαιο ότι τα συμπεράσματα της μελέτης θα είναι τελείως διαφορετικά.
Λέγοντας τα παραπάνω, δεν υπονοώ ότι η ιδέα των λεωφορειολωρίδων είναι κακή και πρέπει να εγκαταλειφθεί. Εννοώ ότι σε περίπλοκα προβλήματα δεν χωρούν απλές, αμελέτητες λύσεις, μόνο και μόνο για να δείξουμε ότι κάτι κάνουμε. Πιστεύω ότι το πρόβλημα πρέπει να μελετηθεί σε βάθος και να υιοθετηθεί μια πιο ευέλικτη χρήση των λεωφορειολωρίδων, αντί της αυστηρής απαγόρευσης κυκλοφορίας όλων των άλλων οχημάτων από 6 π.μ. έως 9 π.μ., που να λαμβάνει σοβαρά υπόψη και τις ανάγκες των κατοίκων των προαστίων, των ηλικιωμένων και όσων γενικά δεν είναι εύκολο να εξυπηρετηθούν με λεωφορεία.
