Κύριε διευθυντά
Διάβασα στο φύλλο της 8ης Μαρτίου το άρθρο του κ. Θοδωρή Γεωργακόπουλου με τίτλο «∆εν θα υπάρχουν άστεγοι στη Φινλανδία». ∆εν πρόκειται να αμφισβητήσω την ύπαρξη του φαινομένου των αστέγων. Παρ’ όλα αυτά νομίζω ότι ο συντάκτης του άρθρου γενικεύει. Είχα την ευκαιρία εργαζόμενος ως εθελοντής για οκτώ χρόνια στο Κοινωνικό Ιατρείο του ΙΣΑ να διαπιστώσω από πρώτο χέρι την πολυπλοκότητα αυτού του πολύ δυσάρεστου κοινωνικού φαινομένου. Ενα μέρος των αστέγων είναι σοβαρά ψυχικά πάσχοντες. Γίνεται προσπάθεια από τους «street workers» του δήμου να πεισθούν για να δεχθούν στοιχειώδη φροντίδα. Ενα μέρος είναι συμπολίτες που αρνούνται τους κανόνες με συνηθέστερο τη μη χρήση αλκοόλ – για ευνόητους λόγους. Οι άστεγοι της Σχεδίας δέχονται και αξιοποιούν κάθε προσφερόμενη βοήθεια, όντας απολύτως συμμέτοχοι αυτής της προσπάθειας.
Ασφαλώς οφείλει να διερευνηθεί κάθε δυνατότητα επίλυσης του σοβαρού ζητήματος των αστέγων. Αν σημείωσα τα παραπάνω είναι για να συμβάλω σε μία πιο ρεαλιστική περιγραφή του.
*Ιατρός Ψυχίατρος
