Κύριε διευθυντά
Ημουν δάσκαλος για 35 χρόνια. Το θεωρώ ευλογία και τιμώ τους σημερινούς δασκάλους –νεότεροι αρκετά– που γνωρίζουν πολύ περισσότερα, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία, την οποία δεν κατάφερα να καταλάβω τώρα πια.
Ομως, παρακολουθώντας τη συζήτηση στη Βουλή για τα Τέμπη, άκουσα να λέει ο προεδρεύων: μας παρακολουθεί το «τάδε» γυμνάσιο με τους δύο εκπαιδευτικούς του.
Αλήθεια, πώς αισθάνονται οι εκπαιδευτικοί δίπλα στους μαθητές τους, όταν ακούν ορισμένες φορές να ξεστομούν χυδαίες λέξεις οι αντιπρόσωποι του έθνους;
Ή να ακούν επί δύο ώρες μια αρχηγό κόμματος να λέει τα ίδια, με ύφος τουλάχιστον αυτοκράτορα;
Ισως θα μπορούσαν ή θα έπρεπε, οι δάσκαλοι να ανακοινώσουν ότι αποχωρούν!
Νομίζω με τη στάση τους θα τιμούσαν τους αδικοχαμένους των Τεμπών και θα κέρδιζαν την εκτίμηση των μαθητών τους.
*Συνταξιούχος δάσκαλος
