Κύριε διευθυντά
Ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης σε συνέντευξη στην «Καθημερινή» έφα, «Σήμερα το σχολείο είναι άχρηστο. Τα παιδιά όταν αποφοιτούν δεν θυμούνται τίποτα. Η οικογένεια έχει την αντίληψη πως όταν το παιδί μπει στο πανεπιστήμιο πετυχαίνει την απόλυτη καταξίωση. Πρόκειται για ένα χονδροειδέστατο λάθος. Η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει ακυρώσει την παιδευτική λειτουργία του λυκείου το οποίο παρέχει τη γενική μόρφωση. …∆εν έχουμε ανάγκη από περισσότερα πρότυπα αλλά από καλύτερα ∆ημόσια Σχολεία».
Συνήθως δεν συμφωνώ με τις απόψεις του κ. Μπαμπινιώτη, αλλά εδώ «συνάδω». Με επιστολή μου (5/2/2025) σε ανάλογη κριτική για εξετάσεις εισαγωγής στα πρότυπα καταλήγω: «Μήπως είναι καλύτερος ο κλήρος; Είναι ένα ερώτημα που χρήζει απαντήσεως». Με τις εξετάσεις (διαγωνισμούς) από το σύνολο των μαθητών επιλέγουμε ένα ποσοστό 5% για να διαμορφώσουμε την ελίτ και αφήνουμε το υπόλοιπο στο έλεος της τύχης του. Υπηρέτησα στη μέση εκπαίδευση από τη δεκαετία 1950, σε τμήματα 70-80 μαθητών και τελευταία 30-35 μαθητών. Μεταξύ των 30 θα βρίσκονται δύο τρεις που παρακολουθούν και διατυπώνουν ερωτήσεις. Εχει την ευκαιρία ο διδάσκων να υπερβεί τον τυφλοσούρτη του σχολικού βιβλίου και να αναφερθεί σε κάτι επιπλέον. Αν πάρουμε αυτούς και τους στείλουμε στα πρότυπα ή στα κολέγια, απορφανίζονται οι λοιποί, λιμνάζει η τάξη και χάνουν την ευκαιρία οι λοιποί να μάθουν κάτι παραπάνω. Ομως, ποιος είναι ο σκοπός της εκπαίδευσης; Να ξεχωρίσουμε και να επιλέξουμε ένα μικρό ποσοστό ταλαντούχων μαθητών ή να ανεβάσουμε κατά δύναμιν το επίπεδο του συνόλου του ελληνικού λαού;
*Πρώην Γυμνασιάρχης, Χολαργός
