Κύριε διευθυντά
Η αποχή από την εκλογική κάλπη και η απογοήτευση των ψηφοφόρων βαίνει ολοένα αυξανόμενη. Παρά το γεγονός ότι ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ενεργοποίησαν τις εσωκομματικές τους διαδικασίες για την ανάδειξη νέων αρχηγών, τα αποτελέσματα των διαδικασιών δεν ήταν επαρκή για να αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό, προς το καλύτερο.
Από την άλλη πλευρά, η Ν.∆. δεν εμφανίζει ιδιαίτερες –εξωτερικευμένες τουλάχιστον– ανησυχίες ως προς την ηγεσία της και δεν έχει κάποιον μετρήσιμο πολιτικά αντίπαλο αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, κι αυτή αντιμετωπίζει τη γενικευμένη δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος, αφενός ως προς τον τρόπο διαχείρισης της υπόθεσης των Τεμπών, αφετέρου ως προς τα θέματα ακρίβειας, ανομίας, ατιμωρησίας, έλλειψης εμπιστοσύνης στους θεσμούς, διαφθοράς.
Τέλος, οι αρχηγοί των κομμάτων της μικρής μειοψηφίας, οι οποίοι προσπαθούν να ορθώσουν το όποιο αντιπολιτευτικό ανάστημα, δεν πείθουν σε επίπεδο δυναμικής, αφού το ζητούμενο είναι η κυβερνητική καταλληλότητα. Πρόσωπα, δε, από όλους τους χώρους, τα οποία, ίσως, θα μπορούσαν, επιτυχώς, να ηγηθούν, επιλέγουν δευτερεύοντες ρόλους, περιμένοντας ενδεχομένως την «κατάλληλη στιγμή».
Οποια ανάλυση, όμως, κι αν προσπαθήσουμε να κάνουμε, είναι αρκετός και επικίνδυνος για τη δημοκρατία μας ο καιρός που ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος βρίσκεται πολιτικά ασκεπές και ακέφαλο. Και ο βασικότερος λόγος είναι αφενός μεν, η ανεπάρκεια των σημερινών πολιτικών ηγετών να πείσουν για τις θέσεις και τις προθέσεις τους, αφετέρου δε, η ίδια τους η αδυναμία να παραιτηθούν από τις πολιτικές τους «καριέρες», ακριβώς επειδή δεν είναι κατάλληλοι να ηγηθούν!
Για όλους αυτούς τους λόγους, φρονώ ότι αναζητείται, πλέον, επιτακτικά και άμεσα, ηγέτης, πολιτική στέγη και επικεφαλής όλων εκείνων, των πολλών, που διαφωνούν με τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, εκείνων που αγαπούν τη χώρα τους, όλων αυτών που επιθυμούν να ζουν σε ένα κράτος δικαίου και διεκδικούν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους.
*Δικηγόρος Ζακύνθου
