Κύριε διευθυντά
Η δική μου ερμηνεία για όλα όσα συμβαίνουν στον σιδηρόδρομο, είναι η εξής. Μετά την καταστροφική δεκαετία του ’40 επικράτησαν η αντιπαροχή, οι αερομεταφορές και η αυτοκίνηση. Ο σιδηρόδρομος παρέμεινε για δεκαετίες απαρχαιωμένος, επομένως δεν ήταν ανταγωνιστικός. Οταν η Ε.Ε. ζήτησε αυτός να εκσυγχρονιστεί για να ενταχθεί στα ευρωπαϊκά δίκτυα, η «δύναμη της συνήθειας», να το πω κομψά, τρόμαξε. Γι’ αυτό 30 χρόνια τώρα η Ελλάδα πασχίζει να ολοκληρώσει έναν άξονα 700 χλμ. κι ακόμη να το καταφέρει. Το χειρότερο; Πλήρωσε βαρύ τίμημα με 57 νεκρούς στα Τέμπη.
