Kύριε διευθυντά
Η 25η Φεβρουαρίου ίσως να μείνει στην Ιστορία ως η πρώτη ημέρα της ανατροπής της διεθνούς κατάστασης των τελευταίων 80 χρόνων παρασύροντας αξίες και συμμαχίες. Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η μεγάλη δύναμη, ηγέτις της δημοκρατικής, ελεύθερης ∆ύσης, συντάχθηκε με την κορυφαία της αντίπαλο και εναντίον των πιστών συμμάχων της των τελευταίων δεκαετιών. Οι Hνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Βόρειος Κορέα, η Ρωσία, το Ισραήλ και 14 άλλα κράτη καταψήφισαν το ευρωουκρανικό σχέδιο απόφασης που αναφερόταν σε θεμέλια του διεθνούς δικαίου (εθνική κυριαρχία, εδαφική ακεραιότητα), ενώ 93 κράτη-μέλη, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας, ψήφισαν υπέρ. Στο Συμβούλιο Ασφαλείας η Ελλάδα απείχε.
Οι ψηφοφορίες στον ΟΗΕ ανέδειξαν τη δυσχερή θέση της χώρας μας, τα διλήμματα που θα αντιμετωπίζει και τις αποφάσεις που θα πρέπει να παίρνει. Η ελληνική κυβέρνηση θα θέσει όρια στη φιλοευρωπαϊκή πολιτική –ακόμη και μέσα στη σημερινή ασάφεια και αβεβαιότητά της– όταν η τραμπική Αμερική πιθανόν να προσφέρει την ασφάλειά μας που ίσως κάποτε να διακυβευτεί;
Ελπίζω ότι όταν οι παρούσες οξείες εσωτερικές αντιπαλότητες κατευναστούν με αλήθεια και δικαιοσύνη, η ελληνική κυβέρνηση θα ασχοληθεί σοβαρά με τα διλήμματα που προκαλούνται από το σχίσμα του λεγόμενου ελεύθερου κόσμου. Και με οξυδέρκεια και ευστροφία, με βάση το διεθνές δίκαιο και τις διαχρονικές ευρωπαϊκές αξίες, θα πρέπει να διαμορφώσει στρατηγική που θα εξασφαλίζει και την ελληνική και κυπριακή ασφάλεια λαμβάνοντας υπόψη πιθανές συναλλαγές γειτόνων μας με την τραμπική υπερδύναμη. Συγχρόνως θα είναι απαραίτητο να κερδηθεί λαϊκή κατανόηση και σύμπνοια του πολιτικού κόσμου για μια εθνική εξωτερική πολιτική. Μια προϋπόθεση, πιστεύω, είναι η αποφυγή οξύτητας στις κομματικές αντιπαραθέσεις με τη κυβέρνηση να πρέπει να προΐσταται στην προσπάθεια αυτή.
*Τέως Αναπληρωτής Γενικός Γραμματεύς ΟΗΕ
