Κύριε διευθυντά
Με επιστολή μου στην «Καθημερινή» της 20-9-2014 υποστήριζα ότι «Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης (1991), οι λαοί της Ευρώπης ευελπιστούσαν ότι, έστω και ύστερα από πολλά χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα εκτεινόταν από τον Ατλαντικό Ωκεανό έως τα Ουράλια Ορη. Πέρασαν από τότε 23 χρόνια και τα πρόσφατα γεγονότα στην Ουκρανία (σημ.: το 2014) επισημαίνουν το θανάσιμο σφάλμα της ∆ύσης να εντάσσει τη Ρωσία στους εχθρούς της. Σε αυτό αποσκοπεί η επιχειρούμενη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ενώ αν γίνει, εκ μέρους της ∆ύσης και κυρίως εκ μέρους της Ε.Ε., προσπάθεια εντάξεως σε αυτήν και της Ρωσίας, το ΝΑΤΟ δεν θα έχει λόγους υπάρξεως, γιατί η Δύση δεν θα έχει εχθρούς στην Ευρώπη…».
Τα επακολουθήσαντα μετά τη δημοσίευση της επιστολής μου («Καθημερινή» 20-10-2014) είναι γνωστά. Την 24η-2-2022 (34 χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης) ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία και ο πόλεμος συνεχίζεται ακόμα χωρίς να διακρίνεται ο νικητής, γιατί η σύρραξη έχει λάβει τη μορφή πολέμου μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, παρότι δεν ομολογείται. Η πρωτοβουλία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν είναι αξιέπαινη και μακάρι οι δύο ηγέτες να συμφιλιωθούν γιατί η συνέχιση της προστριβής των εγκυμονεί παγκόσμια σύρραξη και χάος, με μόνον πιθανό νικητή την Κίνα. Το θανάσιμο σφάλμα που διέπραξε η Δύση το 1991 θα πρέπει να νουθετήσει τους σύγχρονους ηγέτες της για τα περαιτέρω.
Γεώργιος Τόλης
Καρδιοχειρουργός
