Κύριε διευθυντά
Το τελευταίο διάστημα μια ηλικιακή ομάδα στην οποία τυχαίνει να ανήκω κι εγώ έχει πέσει θύμα ενός άγριου bullying και ενός οιονεί λιθοβολισμού. Πρόκειται για τους ηλικιωμένους οδηγούς αυτοκινήτου. Κάθε φορά που γίνεται ένα τροχαίο δυστύχημα με εμπλεκόμενο ηλικιωμένο οδηγό, ένα αφρισμένο κύμα διαμαρτυρίας ξεσπάει. «Τον είδατε; Τι τους κρατάτε; Πάρτε τους το δίπλωμα» και αμέσως μετά αρχίζει το παιχνίδι της κολοκυθιάς. «Από τα 80… όχι από τα 70… όχι από τα 65» και κάπου εκεί σταματάνε. Βέβαια στο ίδιο διάστημα έχουν γίνει πολλαπλάσια τροχαία δυστυχήματα με πολλαπλάσια θύματα και οδηγούς μη ηλικιωμένους, αλλά αυτοί δεν μετράνε! Υπαίτιοι είναι μόνον οι ηλικιωμένοι. «Αρον Αρον σταύρωσον αυτούς».
Επειδή δυστυχώς δεν διαθέτω πειστικότερο επιχείρημα για να υποστηρίξω την άποψή μου, επιτρέψτε μου να καταφύγω στο προσωπικό μου παράδειγμα. Είμαι 87 ετών. Οδηγώ από το 1964 και λόγω του επαγγέλματός μου τα πρώτα χρόνια έκανα πολλά χιλιόμετρα τον χρόνο.
Συνολικά εκτιμώ ότι στα 61 αυτά χρόνια έχω διανύσει πάνω από 1 εκατομμύριο χιλιόμετρα, και έχω αλλάξει 11 αυτοκίνητα. Εχω ταξιδέψει στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης και πριν και μετά την πτώση του κομμουνισμού. Στο τελευταίο ταξίδι στο εξωτερικό που κάναμε με τη γυναίκα μου (αυτή δεν οδηγεί) με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, ήμουν 70 ετών και σε 20 ημέρες διανύσαμε 4.000 χιλιόμετρα. Οπως πάντα, το απολαύσαμε! Ηδη τώρα, έχοντας νοικιάσει ένα μικρό διαμέρισμα 180 χιλιόμετρα από την Αθήνα, τον μισό χρόνο μας τον περνάμε εκεί εναλλάσσοντας τη διαμονή μας με το σπίτι μας στην Αθήνα, με αποτέλεσμα να κάνουμε κάθε μήνα περίπου 1.000 χιλιόμετρα, χωρίς να αντιμετωπίζω κανένα πρόβλημα στην οδήγηση. Ολα αυτά τα χρόνια δεν έχω προξενήσει ούτε ένα (αριθμός 1) ατύχημα. Εχω μείνει πολλές φορές στον δρόμο αλλά ποτέ δεν προκάλεσα ατύχημα. Η αξιοπιστία όσων λέω παραπάνω μπορεί εύκολα να ελεγχθεί. Σαφώς με όλα τα ανωτέρω δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι ο καλύτερος οδηγός του κόσμου. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί σαν κι εμένα που όμως δεν βγαίνουν μπροστά. Κοντολογίς η οριζόντια αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι ποτέ ούτε σωστή ούτε δίκαιη.
Είναι η λογική «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι». Ολα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωσιν. Ενας ηλικιωμένος οδηγός με κινητικά προβλήματα και μειωμένη όραση είναι τόσο επικίνδυνος όσο και ένας νέος οδηγός με κινητικά προβλήματα και μειωμένη όραση. Αυτά τα… ολίγα είχα να ειπώ. Αν σας κούρασα, συμπαθάτε με. Είμαι… ηλικιωμένος.
ΥΓ.: Ο μεθυσμένος οδηγός που οδηγούσε χωρίς δίπλωμα και σκότωσε τις προάλλες ένα παλικάρι στην Κρήτη, δεν ήταν και πολύ ηλικιωμένος. Ηταν μόλις 45 ετών.
Γιώργος Παπαδημητρίου
