Κύριε διευθυντά
Στις 23 Ιανουαρίου «έφυγε» ο Μέγας ∆ομάζος. Στην πολυετή ποδοσφαιρική του προσφορά κατάφερε να «λατρευτεί» από τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Στη διάρκεια του παιχνιδιού ήταν εκπληκτικές οι επινοήσεις του, η τροχιά που διέγραφε η μπάλα για να βρει τον επιθετικό παίκτη, κυρίως τον Αντωνιάδη και όχι μόνο, «προέκυπτε» από στιγμιαία λύση διαφορικής εξίσωσης (όπως λέμε στα ανώτερα μαθηματικά) στο μυαλό του. Τι μεγάλη χαρά έδινε στους φιλάθλους όταν πρόβαλλε στην είσοδο των παικτών στο γήπεδο! Ενιωθες ότι θα κάνει τα πάντα, θα τα δώσει όλα για να κερδίσει η ομάδα. Κι εδώ θα τονίσω το μέγα μήνυμα (το μη ποδοσφαιρικό) που έστελνε ο ∆ομάζος. Το μήνυμα ήταν και είναι ότι ο καθένας πρέπει να «ερωτεύεται» τη δουλειά του κι ανάλογα να προσφέρει, όπως αυτός «ερωτεύτηκε» την μπάλα μεγιστοποιώντας την προσφορά του κι έγινε μεγάλος. Στη διάρκεια του αγώνα ετίθετο, πέραν του αποτελέσματος, ο προβληματισμός αν και στα προσωπικά προβλήματα υπάρχει το «πνεύμα» του Δομάζου. Αποκορύφωμα της πορείας του ήταν το Γουέμπλεϊ. Εκείνη η μαγική εικόνα της εισόδου στον ναό του ποδοσφαίρου, στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971, εμπνέει διαρκώς τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού και δίνει δύναμη ακόμα κι όταν η ομάδα δεν πηγαίνει καλά. Κάτι που πρέπει να τονιστεί είναι ότι ακούγοντας τη λέξη Παναθηναϊκός, αυτόματα οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού έβλεπαν μπροστά τους και βλέπουν τον Δομάζο κυρίως και όχι τους προέδρους. Αυτό δεν συμβαίνει εύκολα σε άλλες περιπτώσεις. Κρίμα που δεν πρόλαβε το υπό κατασκευήν νέο γήπεδο για να μπει πρώτος, όπως έγινε με την ΑΕΚ και τον μέγα Νεστορίδη (μπράβο στον Μελισσανίδη). Εμείς θα δυναμώσουμε τη φαντασία μας και θα τον βλέπουμε ζωντανό μπροστά μας πρώτο στα εγκαίνια του νέου γηπέδου και σε όλες τις μεγάλες στιγμές της ομάδας μας.
*Τοπογράφος μηχανικός ΕΜΠ
