Κύριε διευθυντά
Την 12η Φεβρουαρίου, το πρωί, εξωθεσμικός παράγων, η κυρία Μαρία Καρυστιανού, κατέθεσε επιστολή στη Βουλή ζητώντας από τους βουλευτάς να μην ψηφίσουν Πρόεδρο της ∆ημοκρατίας. Αυτή είναι μια απόπειρα σφετερισμού του δικαιώματός μου να στέλνω στη Βουλή τους εκπροσώπους που εμπιστεύομαι, εγώ, και μόνον εγώ. ∆εν παραχώρησα ποτέ το δικαίωμά μου αυτό σε κανέναν, και επομένως διαμαρτύρομαι ζωηρότατα. Ο εξωθεσμικός αυτός παράγων, παρεμβαίνοντας, φαίνεται να διεκδικεί το δικαίωμα να υπαγορεύει εκείνος όρους στη Βουλή. Βασισμένος σε τι; Στον τραγικό θάνατο 57 νέων ανθρώπων; Κανένα συμβάν, όμως, όσο τραγικό και αν είναι, δεν μπορεί να στηρίζει αιτήματα που αποδυναμώνουν το κράτος. Αλλωστε, πώς θα επιτευχθεί η επιδιωκόμενη ανεύρεση της πλήρους αληθείας, χωρίς συγκροτημένο κράτος; Με συλλαλητήρια και με λαϊκά δικαστήρια; Οι άνθρωποι της γενιάς μου τα ζήσαμε και μας κόστισε πολύ, μα πάρα πολύ αίμα προκειμένου να απαλλαγούμε απ’ αυτά. Σήμερα οι απόγονοί μας ζουν σε μια ∆ημοκρατία που λειτουργεί ομαλά, από πολλές δεκαετίες. Οφείλουμε να τη σεβόμαστε.
Αμφιβάλλω εάν ο εξωθεσμικός αυτός παράγων εξουσιοδοτήθηκε πράγματι από όλες τις βαρύτατα πενθούσες οικογένειες να υποκαταστήσει τη ∆ικαιοσύνη, στοχοποιώντας λειτουργούς της. Σύσσωμο το ∆ικαστικό Σώμα αντέδρασε ήδη. Αμφιβάλλω εάν εξουσιοδοτήθηκε να επιτίθεται ανοίκεια στον πρωθυπουργό, να αποπειράται χειραγώγηση των βουλευτών και συνακόλουθα να ακυρώνει την ψήφο μου.
Σε καμία περίπτωση, το πένθος δεν δικαιώνει επιθέσεις κατά των θεσμών της ∆ημοκρατίας και των ατομικών μου δικαιωμάτων.
*Συγγραφέας
