Κύριε διευθυντά
Δράττομαι της παρούσης πολιτικής καταστάσεως, εν Ελλάδι, για να υπομνήσω, εν αδραίς γραμμαίς, την έννοια και τη σημασία της «∆εδηλωμένης».
Το έτος 1875 αποτελεί αποφασιστικό σταθμόν εις την πολιτικήν ιστορία των Νεωτέρων Χρόνων της Ελλάδος.
Κατά το έτος αυτό ο Χαρίλαος Τρικούπης ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, διενήργησεν αδιάβλητες και ελεύθερες εκλογές, οι οποίες διά πρώτη φοράν απέδωσαν την γνήσια θέληση του ελληνικού λαού (18 Ιουλίου 1875) και, εν ταυτώ, εισήγαγε και καθιέρωσε το σύστημα της Κοινοβουλευτικής Κυβερνήσεως.
Η εκ των εκλογών αυτών (18 Ιουλίου 1875) προκύψασα Βουλή διήνυσε, διά πρώτη φορά, ολόκληρη την τετραετή θητεία της άνευ ανωμαλιών και διακοπών.
Την έναρξη των εργασιών της νέας Βουλής εκήρυξεν ο βασιλεύς Γεώργιος (11 Αυγούστου 1875), διαλαβών στον «λόγον του θρόνου» (τον οποίον συνέταξεν ο Χ. Τρικούπης), φράσιν έχουσαν ούτως:
«Απαιτών ως απαραίτητον προσόν των καλουμένων παρ’ εμού εις την κυβέρνησιν του τόπου, την δεδηλωμένη προς αυτούς εμπιστοσύνην της πλειονοψηφίας των αντιπροσώπων του Εθνους, απεκδέχομαι ίνα η Βουλή καθιστά εφικτήν την ύπαρξιν του προσόντος τούτου, ού άνευ αποβαίνει αδύνατος η εναρμόνιος λειτουργία του πολιτεύματος».
Τοιουτοτρόπως διά της κηρύξεως της ενάρξεως των εργασιών της Βουλής, διεκηρύττετο και η αποκληθείσα αρχή της «δεδηλωμένης», η οποία ενεκαινίαζε την αρχήν του Κοινοβουλευτικού Συστήματος, κατά την έννοια του οποίου η κυβέρνηση έδει να απολαμβάνει της αρχής της δεδηλωμένης, δηλαδή της εμπιστοσύνης των 151 εκ των 300 βουλευτών της Ελληνικής Βουλής, εις πάσαν περίπτωση και ιδιαίτερα όταν εγείρεται θέμα εμπιστοσύνης αυτής, συνήθως, εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως κ.α.
Σύμφωνα με την αρχή της δεδηλωμένης, η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση δέον να έχει την δεδηλωμένην εμπιστοσύνη της απόλυτης πλειοψηφίας των βουλευτών, δηλαδή τουλάχιστον 151 από τους 300 βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων.
*Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, ε.τ.
