Κύριε διευθυντά
Ο «Φιλίστωρ» συχνά μας ξαφνιάζει με τις ετεροχρονισμένες αλλά πάντα ενδιαφέρουσες πληροφορίες που μεταφέρει: «Ο Πρόεδρος της ∆ημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ δημοσίευσε μανιφέστο εν τω οποίω ανακοινοί την απόφαση της διοικητικής επιτροπής του δημοκρατικού Λαϊκού κόμματος όπως υποστηρίξη μεταξύ των ανεξαρτήτων βουλευτών την εκλογή πολιτών ανηκόντων εις τας μειονότητας … ανά εις εις βιλαέτιον. Ο βουλευτής Κωνσταντινουπόλεως θα είναι Ελλην. Το σύνολον των βουλευτών ανέρχεται εις 399 εξ ων 15 θα είναι γυναίκες» (Φιλίστωρ 4-2-1935). Βρισκόμαστε στο κλίμα της «Συνθήκης Φιλίας» που υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη οι Βενιζέλος και Ατατούρκ το 1930. Οι γυναίκες στην Τουρκία απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι το 1930. Οι Ελληνίδες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν, και όχι του εκλέγεσθαι, το 1930 μόνο για δημοτικές εκλογές. Ψήφισαν πρώτη φορά το 1934 υπό τον όρο να γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή και να έχουν συμπληρωμένη ηλικία 30 ετών. Αλλά τότε, πού να βρεις γυναίκα με απολυτήριο δημοτικού και να δηλώνει ηλικία άνω των 30 ετών! Τελικά, ψήφισαν στις αναπληρωματικές εκλογές, 18 Ιανουαρίου 1953. Είχαν προηγηθεί γενικές εκλογές με το πλειοψηφικό σύστημα, και όταν κενώθηκε μία θέση στη Θεσσαλονίκη, ελλείψει αναπληρωματικού, προκηρύχθηκαν εκλογές για μία θέση. Ηταν τρεις υποψήφιοι: Ελένη Σκούρα του Ελληνικού Συναγερμού (Παπάγου). Η Βιργινία Ζάνα των κεντρώων και της Αριστεράς, ο Γιάννης Πασαλίδης, ο πρόεδρος της Ε∆Α, ιατρός γυναικολόγος. Σε ερώτηση δημοσιογράφου: «Κύριε πρόεδρε, πώς αισθάνεστε με δύο γυναίκες αντιπάλους;». «Μα δύο γυναίκες αντίπαλοι χρειάζονται ένα γυναικολόγο!». Εξελέγη η Ελένη Σκούρα και ήταν η πρώτη γυναίκα στην ελληνική Βουλή. Τελικά οι γυναίκες ψήφισαν στις γενικές εκλογές 29 Φεβρουαρίου 1956. Οπότε βγήκε η Λίνα Τσαλδάρη, χήρα του Παναγή. Ηταν και η πρώτη υπουργός.
*Χολαργός, Πρώην Γυμνασιάρχης
