Κύριε διευθυντά
Θα μου επιτρέψετε να επισημάνω μερικά παρατράγουδα που παρατηρούνται σε ορισμένες τηλεοπτικές συζητήσεις, συνήθως πολιτικού περιεχομένου με έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των ομιλητών, με αποτέλεσμα να συσκοτίζεται η αλήθεια παρά να φωτίζεται.
α) Πολλοί ομιλητές ομιλούν συγχρόνως και μάλιστα διαπληκτίζονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να αλληλοκαλύπτονται και να μην ακούγεται τίποτε. Και αυτό συμβαίνει με την ανοχή και ευθύνη του διευθύνοντος δημοσιογράφου.
β) Μερικοί δημοσιογράφοι αντί να κάνουν ερωτήσεις και να περιμένουν τις απαντήσεις των προσκεκλημένων τους σπεύδουν και τοποθετούνται οι ίδιοι, και μάλιστα μακροσκελώς. Επ’ αυτού του φαινομένου ο Νίκος Καζαντζάκης είχε πει: «Στους δέκα που ζητούν τη γνώμη μου, οι εννιά θέλουν να πουν τη δική τους»!
γ) Μία απαράδεκτη τακτική μερικών ομιλητών, συνήθως ορισμένου ιδεολογικού χώρου, είναι να παρεμβαίνουν δυναμικά με συχνές και απανωτές ερωτήσεις ώστε να εμποδίζουν τον συνομιλητή ν’ απαντήσει και να πει κάτι σημαντικό και έτσι να μην ακουστεί η αλήθεια.
δ) Επίσης, από τον ίδιο ιδεολογικό χώρο είναι σαφής μία ανέκαθεν τακτική να κατηγορούν με ένταση και συνεχώς τους αντιπάλους των για ό,τι οι ίδιοι κατά κόρον έχουν κάνει ή κάνουν, ώστε να αποπροσανατολίζεται πλήρως η κοινή γνώμη.
Για όλα αυτά η λαϊκή σοφία έχει πει τα εξής: «Συνήθως οι ανήθικοι ομιλούν περί ηθικής», καθώς επίσης και μία κινεζική παροιμία λέει ότι «Οταν στο σαλόνι σου οι καλεσμένοι ομιλούν περί ηθικής, τότε μόλις φύγουν να μετράς τα κουταλάκια σου».
Και τελειώνω με μία άλλη φράση όχι τόσο ευπρεπή αλλά εύστοχη, που λέει ότι μερικοί μοιάζουν «με τις ιερόδουλες που κατηγορούν τις άλλες γυναίκες που δείχνουν τις γάμπες τους»!
Εντεύθεν και η μεγάλη ευθύνη των δημοσιογράφων να επιτελούν σωστά και αμερόληπτα το καθήκον της ενημέρωσης, επιβάλλοντας με αυστηρότητα τους κανόνες της συζήτησης.
*Οφθαλμίατρος, Λάρισα
