Κύριε διευθυντά
Ακουσα τις προάλλες στο ραδιόφωνο ότι «γυναίκα 88 ετών έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και «θέριζε» ό,τι βρισκόταν στην πορεία της – αυτόπτες μάρτυρες περιγράφουν πώς παρέσυρε αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες αφήνοντας πίσω της έναν νεκρό και πέντε τραυματίες.
Η υπεύθυνη είναι συνομήλική μου. Στις 5/8/2023 η «Καθημερινή» φιλοξένησε επιστολή μου στην οποία έγραφα μεταξύ άλλων: «Εδώ τίθεται ένα ερώτημα, το οποίο υποβάλλω με κάθε επιφύλαξη, ώστε να μη βρεθώ και με τα πλευρά σπασμένα. Ισως θα αρκούσε μια τοποθέτηση του σωματείου των Σχολών Οδήγησης. Θα μπορούσε ο πρόεδρος του σωματείου να βεβαιώσει με λόγο της επαγγελματικής του τιμής ότι δεν γνωρίζει πως μέλη του σωματείου του μεσολαβούν μεταξύ υποψηφίων ηλικίας άνω των 65 για ανανέωση διπλώματος με μόνη υποβολή του ΑΜΚΑ του υποψηφίου χωρίς τη φυσική παρουσία του στους δύο ή τέσσερις ιατρούς εξεταστές;». Και συνεχίζω: «Από την πολιτεία όμως περιμένω οργανωμένους ελέγχους, δειγματοληπτικούς ή και περιπτωσιακούς. ∆ηλαδή όταν γίνεται ένα απλό ατύχημα με εμπλεκόμενο άτομο άνω των 65 ετών να ελέγχεται ο φάκελος της τελευταίας ανανέωσης. ∆ιόλου απίθανο να προκύψουν “λαβράκια”. Σαν απλούστατο παράδειγμα αναφέρω την ένδειξη με πολύ ψιλά γράμματα στο πίσω μέρος του διπλώματος ότι ο οδηγός πρέπει να φοράει γυαλιά και να έχει ένα εφεδρικό ζευγάρι στο ντουλαπάκι του συνοδηγού. Εάν ο οδηγός δεν έχει περάσει από τον οφθαλμίατρο με φυσική παρουσία, είναι σίγουρο ότι δεν θα έχει γίνει αναγραφή αυτού του περιορισμού. Από εκεί και πέρα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της πολιτείας γνωρίζουν καλύτερα πώς να κινηθούν. Αξίζει τον κόπο; Δεν νομίζω να αμφιβάλει κανείς».
Τα ίδια επαναλαμβάνω και σήμερα αλλά με μια πολύ σημαντική προσθήκη: Τα Τέμπη είναι εδώ και εμφανίζονται κάθε μέρα. ∆ηλαδή τι πρέπει να συμβεί; Να συγκρουστεί ένα Ι.Χ. που οδηγούσε ένας εβδομηντάρης με δίπλωμα «μαϊμού» με ένα λεωφορείο με πενήντα επιβάτες και το λεωφορείο να καταλήξει σε μια χαράδρα με όλους τους πενήντα επιβάτες νεκρούς, για να ευαισθητοποιηθεί ο αρμόδιος πολιτικός προϊστάμενος, ο υπουργός δηλαδή, και να αρχίσει να ψάχνει να βρει το σπυρί; Ο υπουργός έχει την πλήρη ευθύνη για το αρρωστημένο αυτό φαινόμενο. Ας κάνει κάτι τώρα, επιτέλους, πριν είναι πάλι πολύ αργά.
