Κύριε διευθυντά
Διαβάζουμε και ακούμε συνεχώς αυτές τις μέρες πολλά και διάφορα σχετικά με το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Είναι προφανές ότι οι ευθύνες διαχέονται σε πολλούς φορείς: τόσο στους εντεταλμένους για τη λειτουργία του σιδηροδρόμου όσο και στους πολιτικούς τους προϊσταμένους.
Η εγκατάλειψη και η απαξίωση των σιδηροδρομικών μεταφορών στη χώρα είναι γνωστή, έχει βάθος πολλών δεκαετιών και σ’ αυτήν ακριβώς έγκειται η ελεγχόμενη πολιτική ευθύνη. Μόνη η αποπομπή του υπουργού Μεταφορών ή και της κυβέρνησης ολόκληρης, δεν πρόκειται να ωφελήσει την υπόθεση της ανάπτυξης των σιδηροδρόμων.
Για την απόδοση των πολιτικών ευθυνών απαιτείται η σοβαρή εμπλοκή της «4ης εξουσίας» που με οδηγό το ερώτημα: ποιος ενδεχομένως ωφελείται από την απαξίωση των σιδηροδρομικών μεταφορών, θα κάμει ουσιαστική έρευνα σε βάθος χρόνου. Θα πρέπει μεταξύ άλλων να εντοπίσει ποια σχετικά νομοθετήματα υπεβλήθησαν προς ψήφιση (νύκτωρ συνήθως), ποιοι τα ψήφισαν ή τα καταψήφισαν παράλληλα με το «πόθεν έσχες» των εμπλεκομένων.
Τότε θα έλθει στην επιφάνεια η αληθινή εικόνα της πολιτικής ευθύνης. Θα μου πείτε: δεν είναι εύκολο. Σωστά! ∆εν είναι εύκολο. Αλλά υπάρχει κάτι σπουδαίο σ’ αυτή τη ζωή που είναι εύκολο;
Εξάλλου, θα μπορούσε η δημοσιογραφική έρευνα να ξεκινήσει από τα εύκολα: η νέα σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών – Πατρών εδώ και χρόνια έχει φθάσει μια ανάσα απ’ την πόλη των Πατρών, αλλά δεν λέει να μπει μέσα με τίποτα…
*Αργοστόλι
