Κύριε διευθυντά
Στο ωραίο ιστόρημα της κ. ∆ήμητρας Καρδακάρη για τους Ελληνες εργάτες στη διάνοιξη της διώρυγας του Παναμά («Καθημερινή της Κυριακής» 2/2), ας θυμηθούμε και την περίπτωση του Γιάννη της θεια-Αχτίτσας (της σταχομαζώχτρας στο διήγημα του Παπαδιαμάντη)! Είχε πολύν καιρό να δώσει σημεία ζωής ο Γιάννης, ευρισκόμενος «εις μακρυνόν μέρος, πολύ βαθειά εις τον Παναμάν»… «εκεί που ψένει ο ήλιος το ψωμί» όπου αρρώστησε και «μόλις γλύτωσε τη ζωή του». Μάλλον κάποιο από τα τροπικά νοσήματα (ελονοσία κ.λπ.) θα τον είχε προσβάλει, χωρίς κινίνο και χωρίς κανόνες υγιεινής. Ευτυχώς όμως γιατρεύτηκε, μπόρεσε να ορθοποδήσει και να στείλει στη μάνα του μια επιταγή για 10 λίρες στερλίνες (μεγάλο ποσόν για την εποχή) τις οποίες εξαργύρωσε στην πραγματική τους αξία παρατυχών Συριανός έμπορος. Και αυτό παρά τις επιφυλάξεις και μεμψιμοιρίες του αεί παρόντος τοκογλύφου, ο οποίος τότε μεν λεγόταν κυρ Μαργαρίτης σήμερα δε απλώς Ντόναλντ.
*Τορόντο
