Κύριε διευθυντά
Πριν από δεκαετίες, θυμάμαι τον Αγγελο Τερζάκη να γράφει σε μια επιφυλλίδα του στην ημερήσια τότε εφημερίδα «Το Βήμα»: «Επιτέλους έγινε η μεγάλη ανακάλυψη: Ο πολιτικός αγώνας γίνεται για την εξουσία, όχι για τις ιδέες».
Ας μην παραπονείται λοιπόν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Π. Μαρινάκης ότι η αντιπολίτευση με τη στάση της σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών, «εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο»· οι άνθρωποι τη… δουλειά τους κάνουν, για την «εξουσία» αγωνίζονται, όχι για την ηθική!
Από την άλλη, αυτή η παραφροσύνη των Τεμπών, μας παραπέμπει και στον «εφηβικό» μας Ντοστογιέφσκι: Αν θυμάμαι καλά, στο «Αδελφοί Καραμαζώφ» πρέπει να το γράφει: «Η θρασύτητα όταν ενώνεται με τη βλακεία αποτελεί παμμέγιστη δύναμη».
Οι «φορτωτές» της εμπορικής αμαξοστοιχίας είχαν, απ’ ό,τι φαίνεται, τη θρασύτητα να κάνουν την παρανομία στη Θεσσαλονίκη και να φορτώσουν ό,τι φόρτωσαν στο μοιραίο τρένο. Ο σταθμάρχης της Λάρισας είχε τη βλακεία να βάλει τα δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή.
Θρασύτητα και βλακεία ενώθηκαν στα Τέμπη και έκαναν τη φονική έκρηξη, διεγείροντας συγχρόνως όχι μόνο την «έκρηξη» της ελληνικής κοινωνίας, η οποία δεν θα ησυχάσει αν δεν μάθει τι ακριβώς συνέβη στα Τέμπη, αλλά, θα έλεγε κανείς, πως με τα σημερινά συμβαίνοντα, μήπως πυροδότησε και την «έκρηξη» της αντίστροφης μέτρησης της εξόδου από την εξουσία της Ν.Δ.
*Κτηνίατρος, Καστοριά
