Κύριε διευθυντά
Ακουγα σχετικό ρεπορτάζ για την τραγική κατάσταση των πεζοδρομίων. Και μη νομίζετε ότι είναι μόνο τα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας ξεχαρβαλωμένα.
Πριν από τέσσερις μήνες περπατούσα σε πεζοδρόμιο στη συμβολή της περιοχής του Κάτω Χαλανδρίου και του Νέου Ψυχικού. Σκόνταψα σε μια πλάκα που προφανώς προεξείχε από τη διπλανή της και έπεσα με δύναμη φαρδύς πλατύς κάτω.
Πονούσα, πήρα ταξί και κάλεσα ορθοπεδικό στο σπίτι μου. Είχε ραγίσει το αριστερό μου πόδι ψηλά στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Περπατούσα μέσα στο σπίτι με το μεταλλικό βοήθημα σχήματος Π.
Αν είχα σπάσει το πόδι μου, όπως μου είπε ο ορθοπεδικός, δεν θα μπορούσα να αντέξω νάρκωση και εγχείρηση λόγω της ηλικίας μου των 94 ετών.
Ομως το πέσιμο αυτό μου άφησε το σημάδι του: μια αδυναμία στο πόδι μου και όταν περπατώ έξω από το σπίτι μου, στηρίζομαι πάντα σε μπαστούνι.
Τη σημασία της συντήρησης δεν την γνωρίζουμε. Μόνο όταν ξεχαρβαλωθεί κάτι θα κοιτάξουμε να το μπαλώσουμε.
