Κύριε διευθυντά
Πρόσφατα ο τέως πλέον πρόεδρος Μπάιντεν επέλεξε να αναφερθεί αλλά και να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τις πολιτικές προστατευτισμού και απόλυτης κυριαρχίας της Κίνας σε αμέτρητους τομείς, ανάμεσά τους στον σπουδαιότερο για τη χώρα μας, τον τομέα της ναυτιλίας, όπως αυτός επηρεάζεται άμεσα από τέτοιες πολιτικές πρακτικές. Μια αδιαμφισβήτητη κυριαρχία σήμερα, που κινδυνεύει να γίνει απόλυτη στο εγγύς μέλλον.
Και ενώ η εξέλιξη αναγνωρίζεται τουλάχιστον σαν προβληματική στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην Ευρώπη η ναυτιλία έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί στην τύχη της, ίσως σαν αμελητέα οικονομική δραστηριότητα, ανάξια προσοχής.
Θεωρώ ότι η Ελλάδα σήμερα έχει την υποχρέωση –αλλά και το δικαίωμα ακριβώς λόγω του μεγέθους της ναυτιλίας για την οικονομία της– να αναλάβει τα ηνία σε αυτόν τον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Με έμφαση και στόχο την ανταγωνιστικότητα της ναυτιλίας και μόνον. Χωρίς βραχύβιες πολιτικές ορθότητες και ευχολόγια, με κριτήριο την αποδεκτικότητα από ψηφοφόρους, που έτσι κι αλλιώς παραμένουν ανενημέρωτοι στον συγκεκριμένο τομέα.
Ανταγωνιστική κοινοτική ναυτιλία είναι από μόνη της αρκετή για τη δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας, οικονομικής ευρωστίας, ευημερίας, πόρων για νέες τεχνολογίες κ.λπ.
Θεωρώ ως προϋπόθεση τέτοιες λύσεις να προέλθουν από δοκιμασμένους «πρυτάνεις» της συγκεκριμένης βιομηχανίας της ναυτιλίας, όχι δηλαδή από πολιτικούς των εντυπωσιασμών και μόνον.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε αναγνωρίζοντας την ανάγκη να μείνουμε ανταγωνιστικοί, τουλάχιστον στην Ελλάδα αν όχι στην Ευρώπη.
*Θεσσαλονίκη
