Κύριε διευθυντά
Με σφιγμένη την καρδιά και δάκρυα στα μάτια παρακολουθώ στις ειδήσεις τις πυρκαγιές στη Νότια Καλιφόρνια να καταστρέφουν μέσα σε λίγο χρόνο όσα έχουν χρειαστεί χρόνια για να φτιαχτούν, από τη φύση ή τον άνθρωπο. Οχι μόνο γιατί καθρεφτίζουν τις πυρκαγιές που έχουν γίνει δυστυχώς μόνιμο φαινόμενο στην Ελλάδα, αλλά και γιατί είχα την τύχη να βρεθώ σ’ αυτό το τότε όμορφο μέρος του κόσμου το καλοκαίρι του 1973.
Ο πρόεδρος του Κολλεγίου Αθηνών, του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος που φέτος γιορτάζει έναν αιώνα λειτουργίας, είχε οργανώσει για τους δασκάλους του Δημοτικού του σχολείου ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στη Νότια Καλιφόρνια που διέθετε μερικά από τα πιο προοδευτικά συστήματα διδασκαλίας. Οι δάσκαλοι μπορούσαν πληρώνοντας να πάρουν μαζί και μέλη της οικογενείας τους. Ημουν τυχερή που ήμουν ένα από αυτά τα μέλη. Εκτός του ότι ενδιαφερόμουν σαν εκπαιδευτικός έχοντας μόλις τελειώσει Αγγλική και Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Αθηνών, αυτό το ταξίδι ήταν πραγματικά… εξωπραγματικό για την Ελλάδα του τότε. Με διαμονή στα Claremont Colleges, ένα πανεπιστημιακό συγκρότημα μέσα σε καταπράσινο campus, περιελάμβανε διαλέξεις και επισκέψεις σε σχολεία, αλλά και επισκέψεις σε αξιοθέατα και ελεύθερο χρόνο για ψώνια, αν και περιορισμένα, γιατί τότε ένα δολάριο ισοδυναμούσε με 30 δραχμές. Ειδικά εμένα που διάβαζα αγγλικά βιβλία προχωρημένων συγγραφέων, η καλιφορνέζικη νοοτροπία μου ταίριαζε γάντι. Η Καλιφόρνια ήταν ο παράδεισος της δημιουργικότητας, της πρωτοτυπίας, της ελευθερίας, του anything goes (όλα επιτρέπονται) και όλα είναι δυνατά. Υστερα ήρθαν οι σεισμοί. Αλλά και αυτό αντιμετωπίστηκε ελαφρά τη καρδία. Η ταινία LA Story σατίριζε πολύ επιτυχημένα ακριβώς αυτή τη στάση ζωής.
Με τις τελευταίες πυρκαγιές όμως τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Είναι τραγική ειρωνεία ότι την ιδέα για τον Ομιλο Προστασίας Περιβάλλοντος που δημιούργησα για τα μικρά παιδιά του Δημοτικού, όταν έπιασα δουλειά στο Κολλέγιο Αθηνών ένα χρόνο μετά εκείνο το ταξίδι, μου την έδωσαν δραστηριότητες σε σχολεία που είχαμε επισκεφθεί τότε.
Μία από τις τελευταίες εστίες φωτιάς ήταν στο Σαν Ντιέγκο όπου βρίσκεται ένας από τους καλύτερους ζωολογικούς κήπους του κόσμου, με τα ζώα όχι σε κλουβιά αλλά στο φυσικό τους περιβάλλον. Τρέμω στη σκέψη του τι θα συμβεί αν φτάσει η φωτιά εκεί!
Διάβασα ότι ο Ελληνορθόδοξος Χριστιανικός Καθεδρικός Ναός της Αγίας Σοφίας στο Λος Αντζελες, τον οποίον είχαμε επισκεφθεί σε εκείνο το ταξίδι, λειτουργεί ως κέντρο ανακούφισης για τους πυρόπληκτους. Εύχομαι την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών οι ομιλίες στις εκκλησίες και τα σχολεία να περιλαμβάνουν πάντα και την προστασία του περιβάλλοντος ως μέρος της εκπαίδευσης που θα προστατεύουν οι τρεις αυτοί Αγιοι…
*Φιλόλογος ψυχολόγος, Λονδίνο
