Κύριε διευθυντά
Ισως αν… Ισως αν ο άσχημος καιρός δεν επέβαλε η ορκωμοσία του νέου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής να λάβει χώρα μέσα στη Ροτόντα του Κοινοβουλίου, σχετικά μικρή για τόσους οπαδούς, ίσως αν πολλοί από τους επίσημους προσκεκλημένους δεν έμοιαζαν συγκινητικά γερασμένοι, ίσως αν η Πρώτη Κυρία δεν είχε κρύψει το ωραίο της πρόσωπο με τεράστιο καπέλο, ίσως αν ανάμεσα στο πλήθος δεν διακρίνονταν σε θέσεις «πανάκριβες» και δίχως καν εισιτήριο (οι οποίες κανονικά θα έπρεπε να ανήκουν μονάχα στην οικογένειά του) «κολλητοί» με τις χούφτες γεμάτες, ίσως αν βοηθούντος και του δυνατού αέρα, οι κάποιας ηλικίας ξανθές μακρομαλλούσες δεν έμοιαζαν να έχουν κοιταχτεί στον καθρέφτη πριν βγουν από το σπίτι τους, ίσως αν δεν είχαν παρελάσει εξέχοντες δικαστές, με ξεχασμένες αθωωτικές ετυμηγορίες, ίσως αν ανώτατοι ιερωμένοι όλων των θρησκειών και χρωμάτων δεν είχαν απευθύνει ευχές στο πιστό ακροατήριο, ίσως αν η «άνετη» ομιλία δεν έσταζε τεράστια καταστρεπτική αποφασιστικότητα και προγραμματισμό, ίσως αν οι δύο Βίβλοι, η βοήθεια των οποίων είχε αναγγελθεί ότι θα συμπλήρωνε τις εγωπαθείς ανακοινώσεις, δεν είχαν παραμείνει βουβές στα χέρια της συζύγου του, ίσως αν είχε γίνει έστω και η παραμικρή αναφορά για τον τελειωμό των δύο ακατανόητων πολέμων με τις χιλιάδες αδικοσκοτωμένων νέων ανθρώπων, ίσως και άλλα πολλά ακόμα ΙΣΩΣ θα πλαισίωναν τη μοναδική γιορτή της ενθρόνισης του κυρίου Τραμπ.
