Κύριε διευθυντά
Παρακολουθώ τον κ. Ανδρέα ∆ρυμιώτη πόσο σθεναρά υπερασπίζεται τις διάφορες προμήθειες των τραπεζών ώστε χρειάστηκε δύο Κυριακές να μας πείσει. Συμφωνώ ότι χωρίς τράπεζες δεν θα υπήρχε οικονομία, αλλά δεν χρειάζεται –νομίζω– ένας εξαρτώμενος οικονομικά από τα πιστωτικά ιδρύματα να γίνεται βασιλικότερος του βασιλέως. Θα σταθώ στον ισχυρισμό του ότι κάθε συναλλαγή εκτελείται και ελέγχεται τρεις (3) φορές σε τρία διαφορετικά συστήματα ώστε να κοιμόμαστε ήσυχοι για τα χρήματά μας.
Ας εξηγήσει και σε μένα τον ανίδεο.
Στις 2 Δεκεμβρίου 2024 οδηγώντας στην εθνική οδό προς την πατρίδα μου (Γορτυνία) με κάλεσε στις 16.05 στο κινητό μου η Τράπεζα Αττικής. Μόλις έφτασα στις 17.30, απάντησα και ένας ευγενέστατος υπάλληλος μου είπε ότι διαπίστωσε ύποπτη συναλλαγή στην πιστωτική μου κάρτα και συμφωνήσαμε να ακυρωθεί αμέσως και να μου σταλεί νέα. Επίσης με συμβούλεψε να πάω σε ένα υποκατάστημα της τράπεζας και να κάνω έγγραφη δήλωση αμφισβήτησης. Δυστυχώς η Τράπεζα Αττικής δεν έχει κανένα υποκατάστημα στην Πελοπόννησο και η συγχωνευθείσα τράπεζα που έχει υποκατάστημα στην Τρίπολη αρνήθηκε να με εξυπηρετήσει. Οταν επέστρεψα πήγα στο υποκατάστημα Χαλανδρίου και έκανα τη δήλωση, ήσυχος ότι όλα τελείωσαν αφού έγινε ο τριπλός έλεγχος. Αμ δε! Οταν ήρθε το αντίγραφο πληρωμών διαπίστωσα ότι στις 2 Δεκεμβρίου (ημέρα που εξωφλήθη ο προηγούμενος λογαριασμός) έγινε ανάληψη online 545,52 αγγλικών λιρών και παρακρατήθηκε προμήθεια 20,28 αγ. λιρών. Η έγκριση αυτής της πράξης έγινε την επομένη 3 Δεκ. 2024 αφού είχε προηγηθεί η ακύρωση και η προφορική δήλωση αμφισβήτησης. Προφανώς δεν το πλήρωσα, αλλά η τράπεζα το αμφισβητεί και με χρέωσε τόκους περιόδου(!) 6,28 ευρώ.
Η Τράπεζα Αττικής ήταν κάποτε μια μικρή αλλά σφριγηλή τράπεζα που είχε κύριο μέτοχο το ΤΣΜΕΔΕ (το ταμείο μας κ. Δρυμιώτη). Εγώ γιατί να παραμείνω πελάτης της όταν δεν κοιμάμαι ήσυχος για τα χρήματά μου;
Κάποτε ένας φίλος μου αρχιπιλότος της Ολυμπιακής μου είχε πει. «Κύριε Γιάννη, μπορεί να είσαι έξυπνος άλλα να ξέρεις υπάρχει κι άλλος εξυπνότερος από σένα». Και είχε απόλυτο δίκιο.
*Συν/χος Πολιτικός Μηχανικός, Φιλοθέη Αττικής
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η θεμελιώδης αρχή που θέλω να αναδείξω με την αρθρογραφία μου για τις τράπεζες είναι ότι «οποιαδήποτε υπηρεσία εμπεριέχει κόστος. Αν αυτός που απολαμβάνει την υπηρεσία δεν πληρώνει το κόστος της, κάποιος άλλος το επιβαρύνεται. Αυτό είναι άδικο». Στο δεύτερο σημείωμά μου που δημοσιεύθηκε στις 19/1/2025 αναλύω γιατί οι ηλεκτρονικές συναλλαγές έχουν σημαντικό κόστος για την τράπεζα και πρέπει να πληρώνονται. Το θέμα των προμηθειών είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και προσπαθώ να το εκλαϊκεύσω.
Οι ξένοι τουρίστες που βρίσκονται στην Ελλάδα και χρησιμοποιούν τραπεζικές κάρτες του εξωτερικού (Visa, MasterCard, American Express) για ανάληψη μετρητών από τα ΑΤΜ των ελληνικών τραπεζών πληρώνουν 1,75 ευρώ συν 3 / 1.000 επί του ποσού. Αυτά είναι διεθνή και αποδεκτά σε όλο τον κόσμο. Ειδικά στην Ελλάδα που οι τουρίστες είναι περισσότεροι από τους κατοίκους συνεισφέρουν σημαντικά στα έσοδα των τραπεζών από προμήθειες.
Σύμφωνα με την «Κ» (29/12/2024) «Το πιο ευαίσθητο σημείο των ελληνικών τραπεζών είναι τα έσοδα από προμήθειες, που αντιπροσωπεύουν το 18% των λειτουργικών τους εσόδων, έναντι 28% στην Ε.Ε.». Βλέπουμε ότι υπολείπονται σημαντικά από τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Επειδή είμαι βέβαιος ότι κάποιος θα ισχυριστεί ότι αυτό συμβαίνει για να έχουν πολύ υψηλότερα έσοδα από τόκους, αντιγράφω και πάλι από το ίδιο άρθρο: «Εσοδα από τόκους ως ποσοστό των λειτουργικών εσόδων ελληνικές τράπεζες 79,5% και Ε.Ε. 60,6%». Δηλαδή έχουμε 31,2% περισσότερους τόκους αλλά 36% χαμηλότερες προμήθειες».
Ανδρέας Δρυμιώτης
