Kύριε διευθυντά
Διερωτώμαι εάν υπάρχουν και πόσοι συμπολίτες μας που να είναι ευχαριστημένοι ή και κατ’ ελάχιστον ικανοποιημένοι με το κυκλοφοριακό και τους κινδύνους που μας επιφυλάσσει σε καθημερινή βάση.
∆ηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν είμαι συγκοινωνιολόγος, ούτε κατέχω ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές γνώσεις επί του θέματος. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να μεταφέρω μερικές εμπειρίες που έχω αποκομίσει από τα ταξίδια μου ανά τον κόσμο σε πολλές μεγαλουπόλεις.
Οι λεωφορειολωρίδες στο δεξιό μέρος του οδοστρώματος βάφονται με έντονο κόκκινο χρώμα για αποκλειστική χρήση λεωφορείων και γενικά ΜΜΜ. Μια κυκλοφοριακή λωρίδα, συνήθως η μεσαία, χαρακτηρίζεται «ζώνη επείγουσας ανάγκης», για τη χρήση ασθενοφόρων, αστυνομίας, πυροσβεστικής κ.λπ. Μια συγκεκριμένη λωρίδα έχει καθοριστεί για τη χρήση δικύκλων (μοτοσικλέτες, σκούτερ, πατίνια, ποδήλατα κ.λπ.). Στάθμευση ΤΑΞΙ για επιβίβαση και αποβίβαση σε εισόδους-εξόδους κάθετων οδών. Είναι πολύ σημαντικό η σηματοδότηση στις διαβάσεις πεζών να είναι με έντονο χρωματισμό και στα πεζοδρόμια να είναι τοποθετημένες μεγάλες σφαιρικές κίτρινες λάμπες οι οποίες αναβοσβήνουν όλο το εικοσιτετράωρο, ειδικά τις νυχτερινές ώρες.
Από διάφορες μελέτες που ακολούθησαν, κατόπιν σχετικών ερευνών, προέκυψε ότι το κόστος κατασκευής των ανωτέρω επεμβάσεων υπελογίσθη ασύγκριτα μικρό εν σχέσει με τα ακόλουθα θετικά αποτελέσματα: Ουσιαστική βελτίωση στον χρόνο κίνησης των ΜΜΜ και κατ’ επέκταση μεγάλης εξυπηρέτησης του επιβατικού κοινού. Περιορισμός ατυχημάτων, τραυματισμών, απώλειας ανθρώπινης ζωής και εν γένει ψυχοσωματικών και υλικών ζημιών. Βελτιωμένη, ταχύτερη και ασφαλέστερη κίνηση δικύκλων. Μειωμένη απώλεια εργατοωρών. Γενική εκπαίδευση και πειθάρχηση πεζών και οδηγών εν γένει. Αποτελεί εξαίρεση η εκφρασμένη δυσαρέσκεια από συλλογικότητες ιδιοκτητών και οδηγών ΤΑΞΙ και βαρέων οχημάτων εν γένει.
Εκ των προτέρων γνωρίζω ότι ματαιοπονώ, αλλά ελπίζω κάποιος καθ’ ύλην αρμόδιος να το ερευνήσει, για να περιοριστεί η ταλαιπωρία, να σωθούν πολύτιμες εργατοώρες και να προκύψουν και άλλα θετικά αποτελέσματα.
