Kύριε διευθυντά
Θεωρώ υποχρέωσή μου να αναφερθώ στη, μικρή σε χρόνο αλλά μεγάλη σε έργο και μάλιστα πρωτοποριακό, παρουσία του Στέφανου Μάνου, αρχικά ως υφυπουργού ∆ημοσίων Εργων και στη συνέχεια ως υπουργού ΧΟΠ.
Η αλλαγή νοοτροπίας στη λειτουργία του υπουργείου από τον Στ. Μάνο, έναντι όσων υπουργών είχα γνωρίσει στο ΥΔΕ από της προσλήψεώς μου, έγινε αισθητή πολύ γρήγορα. Επί υπουργίας Μάνου η γενική δ/νση Οικισμού, αρχικά και το νεοσυνταχθέν ΥΧΟΠ στη συνέχεια, με την πάροδο του χρόνου λειτουργούσαν με ρυθμούς ανώνυμης εταιρείας.
Δημιούργησε τέσσερις ειδικές υπηρεσίες: μελέτης αναπλάσεων ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων αστικών περιοχών, κυκλοφοριακών μελετών, παραθεριστικής κατοικίας και κατασκευών.
Σε μία από τις πρώτες συσκέψεις διευθυντών αναφέρθηκε στην πρόθεσή του για τη δημιουργία πεζοδρόμων, πρότεινε δε για πρώτη πεζοδρόμηση το τμήμα της οδού Βουκουρεστίου από την οδό Πανεπιστημίου μέχρι την οδό Ακαδημίας. Μόλις το άκουσα, αντέδρασα αυθόρμητα λέγοντας ότι αυτό δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί, γιατί θα δημιουργήσει προβλήματα στην κυκλοφορία.
Εκείνος ήρεμα μου απάντησε: «Μην ανησυχείτε κ. Αυγερίκο, αυτό θα το μελετήσουν οι ειδικοί συγκοινωνιολόγοι και θα μας υποβάλουν προτάσεις». Ετσι, το τμήμα αυτό της οδού Βουκουρεστίου ήταν ο πρώτος πεζόδρομος, για να ακολουθήσουν στη συνέχεια πολλοί άλλοι, όχι μόνο στο λεκανοπέδιο, αλλά σε όλες τις πόλεις της χώρας.
Σε δικές του ενέργειες οφείλονται:
• Η πρώτη σύσταση υπουργείου για το περιβάλλον.
• Η μείωση των συντελεστών δομήσεως σε όλη τη χώρα.
• Η ψήφιση του Ν. 947/1979 (τροποποίηση σε 1337/1982), βάσει του οποίου επιβάλλεται η εισφορά σε γη και χρήμα, σε όλες τις ιδιοκτησίες των περιοχών που εντάσσονται στο σχέδιο πόλης.
• Το Διάταγμα προστασίας του Υμηττού.
• Η καθιέρωση χώρων στάθμευσης σε κάθε νέα οικοδομή.
• Η μεταφορά συντελεστή δόμησης για βαρυνόμενα ακίνητα, όπως τα διατηρητέα, αυτά προς διάνοιξη οδών, τη δημιουργία πλατειών κ.ά.
• Η εντατικοποίηση των μελετών, από τις υπηρεσίες για τη διάσωση της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς.
• Η απόκτηση της κυριότητας από το Δημόσιο, με αλλαγή άλλων ακινήτων, του χώρου όπου διαμορφώθηκε το αλσύλλιο Ριζάρη, μέχρι τότε ιδιοκτησίας ΟΣΕΠ κ.ά.
Επί υπουργίας του, για ορισμένους υπαλλήλους, ειδικότερα των ειδικών υπηρεσιών, δεν υπήρχε ωράριο εργασίας, όπως και για τον ίδιο. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω ότι μια ημέρα μάζευα τα πράγματά μου να αποχωρήσω από το υπουργείο, λόγω λήξεως του ωραρίου, όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από το γραφείο του ότι θέλει να συνεργαστούμε για λίγο. Πήγα στο γραφείο του στις 14.30, να συνεργαστούμε για λίγο και αποχώρησα τα μεσάνυχτα!
Το τμήμα Γ10 (Τοπογραφικών Εφαρμογών) εκείνη την εποχή λειτουργούσε με ρυθμούς ιδιωτικού γραφείου μελετών με μεγάλο αριθμό εν εξελίξει.
Στο τμήμα υπηρετούσαμε, ύστερα από συνεχείς προσλήψεις, έξι τοπογράφοι μηχανικοί, τέσσερις πολύ έμπειροι εμπειροτέχνες τοπογράφοι και οκτώ βοηθοί.
Εκτελέσαμε τις τοπογραφικές αποτυπώσεις όλων των δρόμων που επρόκειτο να πεζοδρομηθούν ή να διαμορφωθούν σε παιδότοπους, ολόκληρη την Πλάκα, το ρέμα Χαλανδρίου από την Πεντέλη μέχρι τη λεωφόρο Κηφισίας, τη λεωφόρο Σταυρού – Ελευσίνας (μετέπειτα Αττική Οδός), την περιοχή Ριζάρη – Πνευματικού Κέντρου – και το έναντι της οδού Βασ. Κωνσταντίνου πράσινο, προκειμένου να υπογειοποιηθεί εκείνο το τμήμα του δρόμου και να δημιουργηθεί ένα μεγάλο άλσος.
Εφαρμόσαμε με ορόσημα (από μπετόν) γνωστών συντεταγμένων το όριο προστασίας του Υμηττού.
Αποτυπώσαμε ολόκληρο τον χώρο που περικλείεται από τις οδούς Κύπρου – Σικίνου – Πολυμνίας και Μεγίστης στην Κυψέλη, προκειμένου να απαλλοτριωθεί και στη συνέχεια να κατασκευαστεί υπόγειος σταθμός αυτοκινήτων και επάνω πλατεία. Η διαδικασία είχε προχωρήσει αρκετά, αλλά ένας από τους επόμενους υπουργούς το σταμάτησε. Ολες οι παραπάνω εργασίες διαβιβάζονταν στις ειδικές υπηρεσίες για τη σύνταξη των απαραίτητων μελετών και στη συνέχεια ακολουθούσε η δημοπράτηση και η κατασκευή.
Συμμετείχα σε πολλούς διαγωνισμούς για την κατασκευή πεζοδρόμων, παιδοτόπων, πρασίνου σε ελεύθερους χώρους, επισκευών αποκατάστασης διατηρητέων κτιρίων κ.λπ.
