Κύριε διευθυντά
Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες τους ύμνους για το αποτύπωμα που άφησε ο εκλιπών πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης εις τα ελληνικά πράγματα.
Θα προσθέσω μια εμπειρία μου του έτους 1981 όταν υπηρετούσα εις την Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία (ΜΕΑ) στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες στις Βρυξέλλες.
Εις τα Συμβούλια Υπουργών είθισται τον αρμόδιο υπουργό να συνοδεύει ως σύμβουλος ο υπεύθυνος για το αντικείμενο πρέσβης, Μόνιμος Αντιπρόσωπος ή ο αναπληρωτής του.
Τα θέματα Γεωργίας και Αλιείας εχειρίζετο τότε ο αναπληρωτής.
Οταν ήλθε λοιπόν για να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας και Αλιείας ο εκλιπών, νέος τότε υπουργός, ζήτησε από τον αναπληρωτή Μόνιμο Αντιπρόσωπο να μη τον συνοδεύσει εις το Συμβούλιο! ∆είγμα βεβαίως της αυτοπεποίθησης την οποίαν ένιωθε.
Βεβαίως έχει κατά κόρον γίνει αναφορά τις ημέρες αυτές εις την μεγάλη επιτυχία της ένταξης της πολύπαθης Κύπρου μας εις την Ευρωπαϊκή Ενωση για την οποία συνέβαλε με σχετική επιτυχή εισήγησή του προς τον εκλιπόντα και ο φίλος πρέσβης Αριστείδης Αγαθοκλής.
Ομως στα αρνητικά της περιόδου διακυβέρνησής του πρέπει να καταλογισθεί το «κραχ» του Χρηματιστηρίου Αθηνών του Σεπτεμβρίου 1999, όπου χάθηκαν τεράστιες περιουσίες επενδυτών/«παικτών»(!), που επεδίωκαν το εύκολο κέρδος, κάποιοι εκ των οποίων οδηγήθηκαν και στην αυτοκτονία!
Τότε τα κεφάλαια των εισηγμένων εταιρειών δεν δικαιολογούσαν την υπερβολική κεφαλαιοποίηση του Χρηματιστηρίου που έφθασε στο 182% του ΑΕΠ! Ηταν μία αρρωστημένη κατάσταση, ένας τζόγος, για τον οποίο η κυβέρνηση δεν αντέδρασε. Και όταν απεφάσισε να παρέμβει με δηλώσεις των διοικητών των τραπεζών Ελλάδος και Εθνικής, για να προλάβει τα χειρότερα, ήταν πλέον ήδη αργά!
*Πρώην διοικητής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών
