Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να εκφράσω μια εύλογη απορία που προκύπτει από την ανάλυση των τιμολογιακών πρακτικών των νοσοκομείων.
Σχετικά με τη διαφορά στα κόστη των νοσηλίων μεταξύ ασφαλιστικών εταιρειών και ιδιωτών, όπως είναι γνωστό, οι ασφαλιστικές εταιρείες διαχειρίζονται μεγάλους όγκους ασφαλισμένων και συνεργάζονται με τα νοσοκομεία σε μαζική κλίμακα. Η μαζική αγορά υπηρεσιών συνήθως, σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς, οδηγεί σε καλύτερες οικονομίες κλίμακας και, κατά συνέπεια, σε χαμηλότερες τιμές. Στην Ελλάδα ωστόσο παρατηρείται το οξύμωρο φαινόμενο οι ασφαλιστικές εταιρείες να επιβαρύνονται με πολύ υψηλότερα κόστη νοσηλίων συγκριτικά με τους ιδιώτες που αγοράζουν υπηρεσίες μεμονωμένα. Αυτό δεν στέκει σε καμία λογική και έχει σαν αποτέλεσμα την εκτόξευση των ασφαλίστρων. Μήπως για την εξήγηση ωθούμεθα στις δημοφιλείς θεωρίες συνωμοσίας;
Υπάρχει όμως και άλλο οξύμωρο. Τα φάρμακα και οι μη ξενοδοχειακές υπηρεσίες που χρεώνουν τα νοσοκομεία στους ασθενείς, διαφέρουν ανάλογα με τη θέση. Ετσι, π.χ., το ίδιο αντιβιοτικό χρεώνεται πολύ υψηλότερα στους ασθενείς της Α΄ θέσης από αυτούς της Β΄. Κάποια τεκμηριωμένη εξήγηση;
Τώρα που φαίνεται πως ανοίγει πραγματικά ο φάκελος των νοσηλίων, είναι ευκαιρία οι αρμόδιες υπηρεσίες να εξετάσουν το θέμα με σοβαρότητα και σε βάθος ώστε να θεσπιστούν νέοι κανόνες που να διορθώνουν τις στρεβλώσεις.
