Κύριε διευθυντά
Η φωνή της Ελλάδας ηχεί απ’ άκρη σ’ άκρη του κόσμου. Σε κάθε καρδιά που πάλλεται, όπου κι αν βρίσκεται στον κόσμο μας, σ’ αυτόν «τον κόσμο τον μικρό, τον μέγα», ζει πάντα μια κρυφή ή ίσως και φανερή Ελλάδα.
∆εν θα μιλήσω γι’ αυτήν, γιατί δεν έχω ασφαλώς ούτε τη γνώση ούτε τη δύναμη. Θέλω εδώ να πω για μια άλλη «Φωνή της Ελλάδας», την τραγουδιστική.
Αυτή που παρουσιάζει η τηλεόραση του ΣΚΑΪ με τεράστια θεαματικότητα. Νέοι με όραμα και φιλοδοξία, τραγουδιστές του δρόμου, αγωνιστές της ζωής, ερασιτέχνες και επαγγελματίες, αφοσιωμένοι στην Ευτέρπη και την Καλλιόπη, παρελαύνουν για να συγκρίνουν τα ταλέντα τους, να πραγματώσουν και να κατακτήσουν τα όνειρά τους, να νικήσουν ή να αποδεχθούν τη νίκη του άλλου: Να αμιλλώνται. Μας χαρίζουν στιγμές ανάπαυλας, απόλαυσης και ξενοιασιάς, αλλά συχνά και μεγάλη συγκίνηση με τη διήγηση προσωπικών βιωμάτων.
Φέτος είχαν τέσσερις κριτές που στη συνέχεια έγιναν δάσκαλοί τους. Ολοι τους καταξιωμένοι τραγουδιστές: Οι κ. Μαζωνάκης, Μάστορας, Μουζουράκης και η κυρία Παπαρίζου. Η συναδελφικότητα αναμεταξύ τους, η αγάπη, η τρυφερότητα, η εκτίμηση και ο σεβασμός του ενός προς τον άλλο είναι παραδείγματα προς μίμηση, για τη συνθετικότητα και συνεκτικότητα που παράγουν. Εντυπωσιακή η δικαιοσύνη τους και η επιχειρηματολογία τους για τις επιλογές τους, τις επιλογές των αρίστων και μελλοντικά υποσχόμενων. Και η ευγένειά τους. Αλλά και κάτι ακόμη: Οι κριτές και δάσκαλοι αυτοί έχουν υπερβεί κατά πολύ το καλλιτεχνικό αντικείμενό τους.
Εκφράζονται ενίοτε, πάντοτε με μέτρο και φειδώ, και χωρίς καμία επιτήδευση, με βαθιά σκέψη, αποφθεγματικά, δηλαδή με βάση τις «πρώτες αρχές», φιλοσοφικά.
Εύγε τους! Και εύγε και στον κ. Καπουτζίδη, τον παρουσιαστή της εκπομπής, που ο λόγος, η χάρη, η παιδεία του και η ευγένειά του σκλαβώνουν!
*Αθήνα
