Κύριε διευθυντά
Πρόσφατη μελέτη τού Ινστιτούτου ∆ημογραφικών Ερευνών και Μελετών, που δημοσιεύθηκε στην «Κ» της 20ής/12, διαπιστώνει σημαντικές διαφορές στη θνησιμότητα του πληθυσμού μεταξύ διαφόρων περιοχών της Αττικής. Χωρίς να συσχετίσει τη θνησιμότητα των διαφόρων κοινωνικών ομάδων με όλους τους παράγοντες που την επηρεάζουν, αποδίδει αυτές τις διαφορές (αποκλειστικώς) σε «κοινωνικοοικονομικές ανισότητες». Και συμπεραίνει ότι τα «τμήματα των εργαζομένων και των φτωχότερων στρωμάτων έχουν σαφώς πιο αυξημένους δείκτες θνησιμότητας σε σχέση με τα πλουσιότερα και ανώτερα μεσαία στρώματα». Ομως το συμπέρασμα του ινστιτούτου αδυνατεί να εξηγήσει τις σημειωθείσες τεράστιες διαφορές θνησιμότητας μεταξύ των ασθενών με COVID-19, που νοσηλεύθηκαν σε όλα τα νοσοκομεία της επικράτειας. Αυτή η θνησιμότητα, που κυμάνθηκε μεταξύ 30% και 100%, δεν επηρεάστηκε από τις πράγματι υπάρχουσες κοινωνικοοικονομικές ανισότητες.
Καθορίστηκε κυρίως από το επίπεδο της επιστημονικής και επαγγελματικής επάρκειας των γιατρών που υπηρετούν στο κάθε νοσοκομείο. Η οποία επάρκεια εξαρτάται εν πολλοίς από την ιατρική εκπαίδευση για ειδίκευση. Εναν τομέα στον οποίο έχουμε τεράστιες ελλείψεις. ∆ιότι εκτός των άλλων δεν έχουμε θεσπίσει ελάχιστα κριτήρια, τα οποία πρέπει να πληρούν όλοι οι παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτή την εκπαίδευση. Με επακόλουθο να λαμβάνουν άδεια άσκησης επαγγέλματος ειδικού γιατρού όχι μόνον οι επαρκείς γιατροί, αλλά και αρκετοί ανεπαρκείς. Για παράδειγμα, δεν έχει καθοριστεί ελάχιστος αριθμός εγχειρήσεων που πρέπει να εκτελέσει κάθε ειδικευόμενος γιατρός, πριν του επιτραπεί να μετάσχει σε εξετάσεις για απόκτηση του τίτλου του χειρουργού. Ετσι διαθέτουμε μεν αρκετούς άριστα εκπαιδευμένους χειρουργούς, που κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους έχουν εκτελέσει τριάντα ή πενήντα κολεκτομές, αλλά και μερικούς, που δεν έχουν εκτελέσει ούτε μία τέτοια επέμβαση. Αναπόφευκτο αποτέλεσμα: τεράστιες διαφορές στην εγχειρητική θνητότητα μεταξύ αυτών των χειρουργών.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση αποσκοπώντας στην παροχή ιατρικής περίθαλψης υψηλού επιπέδου σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες της, έχει εκδώσει σχετικές οδηγίες και συστάσεις. Τις οποίες όμως εμείς αρνούμαστε να εφαρμόσουμε. Επιπλέον, η Ενωση Ευρωπαίων Ειδικευμένων Ιατρών, γνωστή ως UEMS (Union Europeenne des Medecins Specialistes), έχει οργανώσει τα ευρωπαϊκά Boards κατά το πρότυπο των αμερικανικών.
Και έχει θεσπίσει ελάχιστα κριτήρια για την παροχή ιατρικής εκπαίδευσης σε κάθε ειδικότητα. Μόνον όσοι γιατροί έχουν εκπαιδευτεί σε Κέντρα που πληρούν τα προκαθορισμένα ελάχιστα κριτήρια, μπορούν να μετάσχουν σε ειδικές εξετάσεις. Οσοι επιτύχουν στις εξετάσεις, λαμβάνουν τον τίτλο τού εταίρου (fellow) των ευρωπαϊκών Boards. H UEMS πιστοποιεί ότι οι εταίροι της μπορούν να παράσχουν υψηλού επιπέδου ιατρική περίθαλψη. Οι Ελληνες γιατροί, εταίροι των ευρωπαϊκών Boards, πιθανολογείται ότι δεν υπερβαίνουν το 20% των ασκούντων το επάγγελμα.
Μεταξύ των στόχων που ο σημερινός υπουργός Υγείας έχει θέσει για αναβάθμιση του ΕΣΥ, εύχομαι να περιλάβει και την εφαρμογή και στη χώρα μας των ευρωπαϊκών οδηγιών και συστάσεων για την ιατρική εκπαίδευση αρχίζοντας από την Council Directive 5/363/ EEC 16.06.1975, η οποία, σημειωτέον, εκδόθηκε σχεδόν πριν από μισόν αιώνα.
*Χειρουργός θώρακος, καρδιάς, αγγείων, Τέως εκπρόσωπος της χώρας μας στη Συμβουλευτική Επιτροπή της Κομισιόν
